در ۱۷ ربیع الاول سال عام الفیل به دنیا آمد، همان سالی که ابرهه قصد داشت با سپاهیانی از فیل به خانه خدا حمله کند و مکه را خراب کرده و با خاک یکسان کند. همان سالی که خداوند ابابیل را با سنگ های کوچکی به منقار فرستاد و سپاه ابرهه را درهم شکست. حضرت آمنه (… بیشتر »

بالاخره به روزهای پایانی سال نزدیک می شویم. از آن جایی که سال92 از سوی رهبر معظم انقلاب سال حماسه ی اقتصادی نامگذاری شده بود بنا داریم در این یکی دو ماه آخر سال به موضوع حماسه اقتصادی با نگاهی قرانی بپرداریم ان شالله که خیر دنیا و آخرت برایمان داشته باش… بیشتر »

اردیبهشت ماه بود که برای رفع خستگی تصمیم می گیریم با دوستان برویم قمصر کاشان .برای رزرو جا صد هزار تومن بیعانه می دهیم ،قرار می شود بقیه را توی اتوبوس به صاحب اژانس بدهیم .سوار اتوبوس که می شویم راننده یک اهنگ تند بندری می گذارد  و جوان هایی که انتها… بیشتر »

  به لطف بارش رحمت بیکران الهی در قامت برف، تعطیلات اجباری دامن ما و دفتر عزیزمان را هم گرفت که این خانه نشینی یک روزه چشممان را به جمال برنامه ای به نام حرف حساب روشن کرد. حرف حسابش هم این بود که ازدواج را سخت نگیرید و با زوج هایی که به قولی ساده… بیشتر »

گلایه بسیار است و زمان کم آخر می دانی هر چقدر هم مشهد باشی کم است ...حتی 10 روز! راستش گنبد طلا و گلدسته ها را که می بینی خود بخود انگار حاجت گرفته ای... همه ی مشکلات و درخواست ها را فراموش میکنی  و فقط غرق آرامشی که به تو هدیه داده است می شوی...غرقِ… بیشتر »

بحث تعداد فرزند معمولاً چند وقت یکبار در فضاهای مختلف طرح می شه . خانه، محل کار، فامیل، جمع دوستان خیلی ها تا می گویی فرزند بیشتر، مقابلت جبهه می گیرند! مثل اینکه نفس تو از جای گرمی بلند می شود! بذار فرزندانت بزرگ شوند تازه می فهمی خرج یعنی چه ! از یک… بیشتر »

یک گره‌‌های ناجوری بیفتد توی وجود آدم، که هرچه برای باز شدنش تلاش بکند به جایی نرسد، مدت‌ها در به در شود پشت خانه‌ی این امام و آن امام، و مدام درب بکوید و سرتاپا التماس شود و جوابی نشنود ... باز راه بیفتد در خانه‌ی امام دیگری و دوباره دست نیاز دراز… بیشتر »

طرف میگه بچه ام رو هر کاری کردم نماز نمی خونه ، مسجد نمی ره و اینا من و مادرش هم از بس گفتیم بهش خسته شدیم دیگه ولش کردیم!!! گفتم:بچه رو ول کردی به امان خدا؟! آخه مرد حسابی ! اگه دَرِ یه شیشه خیارشور تو خونتون وا نشه اینقد دست به دست میگردونی اش تا… بیشتر »

اگر از دست کسی ناراحت شدید، دو ركعت نماز بخوانید،  بگویید: خدایا! این بنده تو حواسش نبود،  من گذشتم. تو هم ازش بگذر ... شهید حسن باقری بیشتر »

خدا نکند که ما جوری باشیم که به مردم بگوییم دنیا بد است وحرف های زاهدانه بزنیم اما خودمان در دنیا غوطه ور باشیم!   حاج آقا مجتهدی تهرانی (رحمه الله علیه) بیشتر »

به نام خدا ، من می خواهم در آینده شهیــد بشوم. برای این که...." معلم که خنــــده اش گرفته بود ، پریـــد وسط حرف مهدی و گفت : " ببین مهدی جان ! موضوع انشا این بود که در آینده می خواهید چه کاره بشید. باید درمورد یه شغل یا یه کار توضیح می دادی. مثلاَ ،… بیشتر »

ساعت ٧ صبح ست كه ميزنم بيرون . اينكه چند عدد لباس را روي هم پوشيدم و سنگين شده م يعني ذهنيتَ م اشتباه بوده راجع به اب و هوا ، آنقدر سرد هست كه فكر ميكنم استخوان هايم ميسوزد.قدم هايم را تند تر بر ميدارم كه زودتر برسم . مردها توي پياده رو صورتشان تا… بیشتر »

از فردا شروع میشود... اضطراب کوچه ... اضطراب در اضطراب دیوار اضطراب مسمار ... وقت تنهایی زهرای مرضیه(س) رسید... بیشتر »

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم ان الله یدافع عن الذین آمنوا اللهم صلی علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها و سر المستودع فیها بعدد ما احاط به علمک گریه نکن دردانه ام ... میان ِ این 4 تن باقی مانده ... تو اولین نفری هستی که به من ملحق… بیشتر »

از بچگی همینطور بودم ! تا دو قدم راه می رفتم پاهایم تاول میزد . وسط راه با دوستان نشسته بودیم و می گفتیم و می خندیدیم و من مشغول کشیدن تاول ها با سرنگ بودم ... خدا بیامرزد پدر "وزارت صحت "را که باند و پماد و بتادین و این جور چیزها به آنهایی که… بیشتر »

امام صادق علیه السلام درباره آداب جدا شدن از بیت الله حدیثی به این مضمون فرموده اند آرام و مانند کسی که از فرزندش جدا می شود با کعبه وداع کنید. کاش می فرمودند از خون خدا چگونه باید جدا شد مانند فرزندی بی پناه که از مادرش جدا می شود؟! شاید، که امام رض… بیشتر »

حسبی الله پارسال در مسیر رفتن به کربلا، حالم خوش نبود. هنوز چند کیلومتری از تهران دور نشده بودیم که درد خفیفی در پهلویم احساس می‌کردم که کم و کم  زیاد شد. گویا آپاندیسم مشکل داشت خیلی به روی خودم نمی آوردم که مبادا برم گردانند، شب که رسیدیم دم مرز… بیشتر »

کاشکی اون مَرده بودم که یه چرخ کهنه گذاشته بود جلوش و کفشای پاره رو صلواتی می دوخت... کاش اون پیرزنی بودم که تنها گوسفند توی خونه ش رو قربونی می کرد و کبابش می کرد برای زائرا... کاش اون دستی بودم که تند و تند چایی زغالی می ریخت برای خسته های راه... ک… بیشتر »

آقا مجتبی تهرانی : هیچ‌ چیز در نزد خدا محبوب‌ تر از این نیست که در خانه‌ اش را بزنی و بگویی می‌ خواهم، می‌ خواهم، می‌ خواهم. بر خلاف من و تو، که اگر بچّه‌ مان هم باشد، بیرونش می‌ کنیم. خدا که من و تو نیست! چون او را نشناخته‌ ایم که تمام خزائن… بیشتر »

زخم بر می دارد ، مثل صفحه ی گوشی که بعد از مدتی خش دار می شود ، جداره های گلو هم انگار بر اثر بغض اینطور می شود .. نمی شود هرنوع کلمه ای را ادا کرد تا مثل نمک روی زخم بدترش کند ، آنجا که در دعای کمیل هی با کلمه ها روضه می خواند:  معتذراً نادماً… بیشتر »

بسمِ الله الرّحمنِ الرّحیم کسى که عزت می‌‏خواهد، پس عزت، همه از آنِ خداست. • خیلی از کارهای روزانه ما، تلاش‌های ما توی زندگی، از سرِ آن است که دوست داریم عزیز بشویم. به آبرو و اعتباری برسیم. توی چشمِ خلایق کم و پست و حقیر جلوه نکنیم. درس می‌خوانیم… بیشتر »

بسم الله الرحمن الرحیم گر عشق نبودی و غم عشق نبودی چندین سخن نغز که گفتی؟که شنودی؟ ور باد نبودی که سر زلف ربودی رخساره‌ی معشوق به عاشق نمودی؟ «یک قلم باید خیلی جرٲت و جسات پیدا کند که درباره‌ء حضرت ابوفاضل بنویسد، ابوفاضلی که در ادب و فصاحت و بلاغ… بیشتر »

به نشان الله با یاری خدا و یکی یکدانه اش ح س ی ن     "سلام "مفهوم مظلوم مدفون زیر غبار روزمرگی ذهن ما انسان هاست.همان طور که واژه ی "حمد" هست. همانطور که معنای "تکبیر" هست و همان طور که لفظ جلاله ی "الله" و همان طور که صدها واژه ی کثیرالاستعمال… بیشتر »

پنج شنبه شبی را به یاد میآورم که آنجا پشت آن پرده سبز رنگ زیبا روبروی شما ایستاده بودم. پرده کنار میرفت و دل من میرفت ... تا اذن دخول تمام شود جان کندم.و بعد پرده کنار زده شد.اما من مات و مبهوت شما بودم و لال , یادتان هست؟ حالا پنج شنبه است و دل من هم… بیشتر »

گللر نامی ترکی ست. به فارسی می شود گل ها. "تمام گل های دنیا". گللر اسم پیرزنی ست با موهای سفید کوتاه شده، شبیه نرگسی پژمرده، که روی یکی از تخت های سرد آسایشگاه سالمندان داستان زندگی اش را برای خانم نویسنده می گوید. گللر از مرگ می ترسد. او نمی خواهد ا… بیشتر »

یک همچین سحری باشد. کفش هایم را به خادمان حریم عباست علیه السلام تحویل داده باشم. دست بر سینه ای که از عشق وصال تو پر گرفته، از سمت عباس علیه السلام داخل شده باشم و همان وسط ها، یک جایی میان تردید و دو دلی که به تو نزدیک تر باشم یا به عباست علیه الس… بیشتر »

وقتی عمود 253 را رد کرده بودیم، دیگر واقعاً توانی برای حرکت نداشتم، آرزو می‌کردم بچه‌هایی که همراه بیرق، تقریبا صد متر جلوتر از ما حرکت می‌کردند، لحظه‌ای برای استراحت درنگ کنند تا با نوشیدن یک استکان چای عربی -كه هزاران زائر از آن استکان نوشیده بودن… بیشتر »

دلم با جابر علیه السلام پر می کشد ... کاش کسی دست مرا می گرفت و به دست های ِ روشن تو می سپرد دل پاره های دلم خون است... آه از چشمان نازنینی که چشمانش در غم تو خون می بارد ... چه خوش است حال ِ دل ِ اسیری که با تو پریده باشد ... زانو می زنم امشبی… بیشتر »

صفحات بعدی لهوف را که ورق می‎زنم، فکر می‌کنم از همین امشب دستِ خدا رویِ قلبِ شماست؛ که دل‎تان در تلاطم آن‌همه حادثه‎ی درد از هم نمی‌پاشد. و فکر می‎کنم این قیام چهل روزه‌ی پیش رو، بی یک «ربط» الهی ممکن نیست؛ «وَ رَبَطنا عَلی قلوبِهم اِذ قاموا...»*. و… بیشتر »

سوار اتوبوس بودیم. هوا گرم بود. از جاده خسته بودیم. مناظر راه هم لذت بخش نبود. تا بود بیابان بود و خار و خاشاک و گاهی خانه ای، خرابه ای. همه حال عجیبی داشتند. خستگی و غم را میشد توی نگاه تک تک شان دید. سکوت محزونی هم که حاکم شده بود حکایت از همین حس غری… بیشتر »