توی همه ی تعبیراتی که از امام زمان هست . یکی ش خیلی دلمو برده …

یه بار یه جایی دیدمش دیگه ندیدمش .. یعنی دیگه هر چی دنبالش گشتم توی همون جاها انگار به چشمم نمی خورد .

بِیُمنِه رُزِقَ الوَری و بِوُجوده تُثَبِّتُ الاَرض والسَّماء*

خیلی دوست دارم بدونم امام حاضرُ هر کس با چه تعبیری به یاد می آره . و چه طور بهش نگاه می کنه. میگید بهم؟


***

یکم: دیروز حوالی ساعت چهار یه زلزله ای اومد که تا بابه حال تو مشهد شخصن تجربش نکرده بودم . از اون موقع یک سرگیجه ی شدید گرفتم! تا الان هم خوابم میاد … مثل ادمایی که تعادلشون رو از دست دادن. تثبیتشونو از دست دادن .
در قرآن یه تعبیری در مورد زلزله ی قیامت هست که می گه:
“روزیکه با آن مواجه شوید: هر شـیر دهنده در حال شیر دهی شیرخوار خود را رها می کند وهر بارداری وضع حمل میکند، و مردم را مست می بینی درحالیکه مست نیستند بلکه مجازات خـدا طولانی است»*.

توی این احوالات خودمو می گشتم به تعبیر مست رسیدم . دقیقن از دیروز ساعت چهار اینطوری شدم عینهو گیج و منگ هایی که مست به نظر می رسند .

*:يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُم بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ ﴿۲﴾/سوره مبارکه حج

طلبه مشهدی