اگر می‌شد تمام واژه‌های سرگردان در فکر آدمهای ایستگاه مترو را در آن‌ بعد از ظهر بی‌زمانی که بی‌شک یک عالمه آدم دارند دنبال تکیه‌گاهی می‌گردند که غصه‌هایشان را به آن تکیه دهند و دور از چشم دوست و آشنا آه بکشند جمع کرد و جایی نوشت، یا اگر می‌شد جرقه‌های آنی فکر یکی از همان‌ها را که غصه از چشم‌هایش سرریز شده و مژه‌هایش را خیس کرده خواند؛ و اگر می‌شد فهمید چطور در قطاری که بی‌تردید دارد می‌رود این همه آدم در خودشان توقف کرده اند و نمی‌توانند بگذرند، می‌شد باور کرد که در عمق درد جایی است که همه ‌چیز روشن‌تر از همیشه و جواب همه‌ی سوال‌های بی‌پاسخ مانده کوتاه و روشن است. جایی که آنچه در گلو می‌ماند فقط اندوه و غربتی است نرم که دیگر چرایی ندارد. اعتراضی ندارد. خواهشی است برای آرام شدن فقط. باورش شده دنیا جای آسایش و ماندن نیست. دلش برای تک تک آدمها و اتفاقاتی که در تمام زندگی‌ مفهومی ازشان چشیده تنگ است، اما می‌داند این قطار “در آن ایستگاهها توقف نخواهد کرد". می‌داند چیزی که می‌خواهد، نه هیجانِ زودگذر اتفاق‌های خوب است نه بودن دیگران. که آدمها همیشه یا آنقدر دورند که نتوانند بفهمندت، یا آنقدر نزدیک که بیرون بودنشان از قالب وجودت آزار دهنده باشد. آدمها همه کسی هستند مثل تو. قطعه‌های گمشده‌ی سرگردانی که فقط در قصه‌ها جور می‌شوند. میانه‌شان با واژه‌های گفته و نگفته به هم می‌ریزد. اسیرند. اسیر جسم. اسیر خودخواهی. اسیر ندانستن.

اگر می‌شد همه‌ی فکرها و فهمیده‌هایی که روزی از ذهنت/دلت گذشته‎اند را جایی ذخیره کنی و وقت خستگی و تاریکی قلبت بهشان سر بزنی و تصویرشان برایت ایمان ِ تازه شود، می‌شد فهمید دنیا جایی نیست که بشود یک جشن تولد بزرگ ابدی بگیری و آدمها را به هر قیمتی که شده بکشانی خانه‌ات و تا ابد از ته دل با هم بگویید و بخندید. و جایی هم نیست که بشود همیشه نشست و نیست‌ها را حسرت خورد؛ حتی اگر حسرت خوردن شیرین باشد. دنیا همان واگن مترو است که گاهی آرزوها لای درش می‌مانند و قطار می‌رود، و نمی‌شود برگشت. آنقدر کوتاه است که وقت آن آه را هم نداشته باشی. و اگر آن طرف روی سکو بمانی هم هیچ وقت به خانه نمی‌رسی. کپک می‌زنی در حسرت رفتن.

حیف که در لحظه‌های وادادن نمی‌شود روشنی امیدوارانه‌ی بعضی باورها را زنده کرد. نمی‌شود که تازگی مانا نیست. آدم که وامی‌رود فکرهایش هم وامی‌روند. من اما شک ندارم در آن بعد از ظهری که دلم برای همه‌ی دوست‌داشتنی‌هایم تنگ شده بود، بیرون واگن را که نگاه می‌کردم ته دلم می‌دانستم آنچه که می‌خواهم چیزی بیش از تمام چیزهایی است که در این دنیا بگنجد….

تقدیم به همه‌ی دوستانم.

به یک عالمه نام روشن‌ که از ترس از قلم افتادن نام‌های دیگری نمی‌نویسم‌شان.
به قلم فاطمه بانو

سکانس اول : اردوگاه نیروهای بعثی - خرمشهر ؛ 2 فروردین 90
بعد از چند روزی که از اقامت بچه ها در اردوگاه می گذرد، قرار است امروز چرخی در شهر بزنند. بچه ها منتظر صبحانه هستند که دایی زنگ میزند : “صبحونه حاضره، الان میاریم، خوردید سریع حاضر بشید بریم موزه دفاع مقدس”

سکانس دوم : موزه دفاع مقدس - خرمشهر ؛ همان روز
دایی با آمبولانس از راه می رسد. دو نفری جلو نشسته و بقیه عقب آمبولانس خود را جا می دهند. بچه ها در حال تماشای خیابان های شهر هستند و بعد از چند دقیقه تصویر کارون جلوی دیده آنها قرار می گیرد و آمبولانس می ایستد.
بچه ها : “دایی میشه شما بی زحمت راوی ما بشید؟”
همه به دنبال دایی راه می افتند. نویسنده و دوستش از جمع جدا شده و با دقت تمام، هر آنچه در موزه هست از نظر می گذرانند.
نگاه نویسنده از میان آن همه میراث موزه به دفترچه ای گره می خورد!

صفحه اول دفترچه نوشته بود : “زین دو هزاران من و ما، ای عجبا من چه منم! گوش بده عربده را، دست منه بر دهنم”
فتح الله إرجعی …
افکار نویسنده : “عجب نام فامیل با مسمایی … دو برادر و یک خواهر شهید …”

سکانس سوم: منزل در حال دیدن برنامه راز - امشب
سردار قاسمی در حال گفتن نام سر ستون های مرحله چهارم عملیات آزادسازی خرمشهر است، اسمی را به زبان می آورد که گوش های نویسنده را تیزتر می کند : “حمید إرجعی معاون گردان تیپ 22 بدر …”
تصویر دفترچه و شعر داخل دفترچه در ذهن نویسنده نقش می بندد : “چقدر دلنشین بود آن دو بیتی … “

سکانس چهارم : برادرانِ إرجعی
شهید سید فتح الله إرجعی
متولد : 1340 خرمشهر
محل عروج : خرمشهر
تاریخ عروج: چهارم اردیبهشت 1360
وصیت نامه شهید :
خدایا من به هیچ کس امید ندارم برای آخرتم و برای دنیایم و بر امروز فقر و بیچارگیم و جز تو کسی مرا از گناهانم خالی نمی کند. آه مادر افتخار کن پسرت تا خون در رگهای بدنش جریان دارد دست از حمایت امامش بر نخواهد داشت و چه خوب است که انسان در راه هدف الهی اش شهید شود.

شهید سید حمید إرجعی
متولد : 1337 خرمشهر
محل عروج : خرمشهر - نخلستان عرایض
تاریخ عروج : دهم اردیبهشت 1361 عملیات بیت المقدس
وصیت نامه شهید :
حضرت علی(ع) میفرماید: گرامی ترین مرگ کشته شدن است. از برادران می خواهم که به هیچ چیز فکر نکنند جز لطف و رحمت پروردگار چون در دنیا و آخرت چیزی به فریاد ما نمی رسد بجز رحمت خدا.

بانو محب

چکیده

از آنجایی که « استفهامات قرآن و ساحت هدایتگری آن» موضوع اصلی پژوهش است مسیر اصلی ما سیر در آیات این کلام الهی است. قرآن، کتاب هدایت است و همواره انسان را به سوی عالی‌ترین مراتب رشد و کمال انسانی رهنمون است و برای رسیدن به این مهم، برترین و زیباترین روشهای حکیمانه را بکار برده است. از جمله‌ی این روشها، زینت کلام با پرسشهایی است که آدمی را بطور غیر مستقیم در جهت برنامه‌های انسان ساز سوق می‌دهد زیرا طرح مسائل بصورت سؤال و جواب انسان را وادار می‌کند که پاسخ را از درون و جوان و قلب خویش بشنود و آن را فکر و تشخیص خود بداند. در این صورت او در مقابل حق مقاومتی نمی‌کند و موضع نمی‌گیرد. لذاست که بیشتر از هزار آیه از آیات الهی دارای استفهام است.

با توجه به این که سؤال کننده در بعضی از آیات استفهامی پرورگار حکیم علی الاطلاق است. غرض او آگاهی یافتن، نسبت به مجهول نیست بلکه در پس آن اهدافی نهفته است. شناخت استفهامات قرآن از جهت ادبی، موضوعی و نوع پرسشگری و همچنین نقش و تأثیر آن در راهنمایی بشر، از جمله مسائلی است که در این رساله مورد بررسی قرار گرفته است.

در هر رساله‌ی علمی، یقیقناً اهدافی مد نظر است که به نگارش و تألیف آن رساله می‌انجامد، از آنجایی که فهم معانی استفهام در آیات قرآن، نیازمند شناخت گوینده، مخاطب و موضوع و قرینه‌های لفظی و معنوی و … است، هدف خود را از انجام این پژوهش آشنایی با ساختار ادبی استفهام، شناخت پرسشگر و مخاطب آیات استفهامی، چگونگی پاسخ‌ها به آیات استفهامی و در نهایت تأثیر آن در راهنمایی و هدایت بشر قرار دادم.

در رساله‌ی حاضر سعی شده تا مطالب از قلمرو بیان شده فراتر نرود و مسائل مطرح شده در محدوده‌ی کتب ادبی و تفسیری قرار گیرد. البته گاهی نیز جهت تأثیرمطالب، از کتبی هم در این زمینه استفاده شده است.

روشی که در این پژوهش بکار گرفته شده، روش کتابخانه‌ای و فیش برداری است و مطالب با استفاده از کتب نحوی و تفسیری و کتب لازم در این زمینه جمع‌آوری و در نهایت تحلیل شده است.

نتیجه‌ی حاصل شده از انجام این تحقیق این است که استفهامات قرآنی از قوی‌ترین انواع خطابات قرآنی است که از مخاطب می‌طلبد، علاوه بر استماع خطاب بیندیشد و پاسخ را بیابد. و با دسته‌بندی استفهام از جهت پرسشگر و مخاطب، میزان توجه و اهمیت آنها بر موضوع مورد پرسش مشخص می‌گردد و باعث شناخت میزان توجهات مستفهم و مستفهم منه می‌شود.

از دیگر نتایج رسیده در این تحقیق آن است که قرآن کریم اصل استفهام را به رسیمت شناخته و همواره از آن بعنوان یک روش هدایتی استفاده می‌کند و افراد را به جنبه‌هایی که در زندگی خویش مغفول قرار داده‌اند و می‌بایست به آنها توجه کنند تا به کمال دست یابند آگاه می‌سازد.

کلید واژه‌ها: 1- استفهام/ 2- هدایت
م. میان محله

چکیده

در اين تحقيق به بررسي علل قيام امام حسين(ع) پرداخته و مولفه هاي اصلي چون تكليف الهي امام و حاكميت طاغوت و تغيير سنت ها و ايجاد بدعت ها مورد مطالعه قرار گرفته بعداز پیامبراسلام دینی که اورده بوددچار تغییرات بسیاری شد و این امر در زمان معاویه به اوج خود رسید گسترش بدعتها بجای سنتها.به حکومت رسیدن معاویه که که خلافت اسلامی را به یک سلطنت تبدیل کرده بود.بیت المال بجای استفاده برای مردم صرف عیاشی ها وساختن کاخهای باشکوه می شد تا جایی که امام حسین (ع) دین جدش را در خطر دید و احساس نموداگر اقدامی ننماید از اسلام جز نامی چیزی باقی نماندپس با یارانش قیام نمودواسلام را با خونش زنده کرد.تمام انبیاوامامان با هدایت و راهنمایی اقوام به گمراهی رفته را به مسیر کمال بازمیگردانند وامام حسین (ع)نیز با قیام خودا لگویی برای همی ازادگان شد .نیز اثار قیام مورد بررسی قرار گرفت اثاری چون اصلاح مفاسد امت اسلام-تلاش برای تشکیل حکومت اسلامی رسوایی بنی امیه احیای امربه معروف ونهی از منکر –ظهور قیامهای متعدد والگویی جهانی برای قیام.

.درقسمتی دیگر علل قیام امام خمینی بررسی شده و مواردی چون تکلیف الهی –حاکمیت طاغوت –گسترش فساد –توسعه و ایجاد ساواک –گسترش اسلام زدایی درکشوری اسلامی .امام خمینی نیز شرایط کشور ایران رااینگونه دیدکه دین ودینداری مردم جای خود را به فساد وفحشا و تباهی انان داده است و همين مولفه ها را با قيام امام حسین( ع )مقایسه نمودیم شباهنهای زیادی یافت شد. بررسی اثار انقلاب اسلامی نشان داد که این انقلاب بسیار شبیه قیام عاشورااست سرنگونی طا غوت- پایان دوران سلطه بیگا نگان – تشکیل حکومتی اسلامی -ا ستقلال همه جانبه و ایجادبصیرت جهانی همه این موارد نشاندهنده این امر است که الگو ی انقلاب اسلامی ایران هم در رهبری هم در علل و هم دراهداف. قیام کربلاست واکنون انفلاب اسلامي ايران که امتداد انقلاب عاشو رائیان است مو جب بصیرتی جهانی شده وخود الگویی عینی برای سایر ملتهای در بند و عبرتی برای حکومتهای طاغوتی است .

كليد واژه ها: تحليل – تطبيق – قيام – انقلاب

ن.بابایی

چکیده

پژوهش حاضر با عنوان فلسفه بیعت و اهمیت آن در خطبه غدیر با هدف بررسی و تحلیل بیعت و نقش و اهمیت آن در خطبه غدیر شکل گرفته است.

سؤالی که در این پژوهش مطرح می شود این است که بیعت چیست و مطرح نمودن آن در خطبه غدیر چه اهمیتی دارد.

برای روشن نمودن اهمیت بیعت در خطبه غدیر ، ابتدا بیعت در آیات ، روایات و کتب تاریخی بررسی شده است تا ماهیت بیعت به خوبی روشن شود و سپس نقش و اهمیت آن در خطبه غدیریه رسول خدا(صلی الله علیه وآله وسلم) مورد توجه قرار گرفته است.

جهت مشخص نمودن ماهیت بیعت و اهمیت آن در خطبه غدیر از حدود 200 کتاب از جمله کتب تفسیری اعم از شیعه و سنی، متقدم و متاخر ، کتب روایی ، تاریخی ، اخلاقی  ، عقاید و … استفاده شده است. روش پژوهشی در این تحقیق بر اساس نگرش تاریخی است زیرا به بررسی بیعت و خطبه غدیر پرداخته شده است که دو موضوع تاریخی هستند. بر اساس راهبرد تحلیلی است ، زیرا به تحلیل بیعت در فراز های مختلف خطبه غدیر پرداخته است و بر اساس راهکار ، کتابخانه ای است زیرا از کتب تألیف شده در ارتباط با غدیر و بیعت در این پژوهش استفاده شده است .

نتیجه حاصل شده از این پایان نامه این است که بیعت یک عقد قرارداد معمولی نیست بلکه یک عهد الهی است که از سابقه تاریخی نیز برخوردار است.لذا هنگامی که بیعت در خطبه غدیر مطرح می شود عهد الهی با ولایت است و اتمام حجتی بر مردم تمام اعصار نسبت به ولایت ائمه معصومین (علیهم السلام) است. اما این بیعت موجب مشروعیت بخشیدن به حکومت ائمه و نایبان ایشان نمی شود بلکه تنها قدرت اجرایی را برای ائمه و نایبان ائمه حاصل می کند.

انقلاب اسلامی نیز زمینه ساز حکومت جهانی حضرت مهدی(عج الله) است لذا بیعت با ولی فقیه که نایب امام زمان(عج الله) است باعث می شود مردم آمادگی لازم را برای بیعت با امام زمان(عج الله) پیدا کنند.

واژگان کلیدی : غدیرخم ، بیعت ، خطبه غدیر، ولایت ، امامت، تولی ، تبری

ف.فرحزادی