وُجوهِهِم نَضرَه النعیم . یُسقون َ مِن رحیقٍ مختوم . خِتامُهُ مِسک وفی ذلک فَلیَتنافَسِ المتنافِسون
از چهره هایشان طراوت نعمت ( بهشت ) را در میابی . از شرابی سر به مهر سیراب شوند مهرآن از مشک است و پیشدستی کنندگان در آن بر یکدیگر پیشدستی می کنند .
سوره مبارکه مطففین / آیات 24 الی 26

لِیرغب المومن فی لقاء ربه .. عجب رازی در این رمز نهفته است ! کربلا آمیزه کرب است و بلا … و بال افق طلعت شمس اشتیاق است .
و آن تشنگی که کربلاییان کشیده اند ، تشنگی راز است . و اگر کربلاییان تا اوج آن تشنگی - که می دانی - نرسند ،چگونه جانشان سر چشمه ی رحیق مختوم بهشت شود ؟
آن شراب طهور که شنیده ای بهشتیان را می خورانند ، میکده اش کربلاست
و خراباتیانش این مستانند که این چنین بی سر و دست و پا افتاده اند .
آن شراب طهور را که شنیده ای ، تنها تشنگان راز را می نوشانند و ساقی اش حسین است ؛
حسین از دست یار می نوشد و ما از دست حسین .
اما ای دل نیک بنگر که زبان رمز ، چه رازی را با تو باز می گوید ” کل ارض کربلا و کل یوم عاشورا”
یعنی اگرچه قبله در کعبه است ، اما ” فاینما تولوا فثم وجه الله ” .

                                     سید شهیدان اهل قلم سید مرتضی آوینی