پیش نوشت:

این روزها نیم نگاهی به خودمان کنیم …

وقتی نماز را سبک می شماریم ، وقتی به راحتی ناسزا می گوییم ، وقتی دل مومنی را می شکنیم ، وقتی دروغ می گوییم ، وقتی غیبت می کنیم ، وقتی هر حرفی را بر حرف پدر و مادر ترجیح می دهیم ، وقتی با نامحرم شوخی می کنیم ، یعنی داریم ” گناه ” می کنیم و گناه چیزی نیست جز آزار خدا و رسولش ^{- صلی الله علیه و آله -} و امام زمانمان ^{- عجّل الله -}

.

.

.

 إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآَخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُهِينًا

سوره أحزاب آيه57

بی گمان کسانی که خدا و پيامبر او را آزار می‌رسانند ، خدا آنان را در دنيا و آخرت لعنت کرده و برآنان عذابی خفت‌آور آماده ساخته است .

پس نوشت:

بهانه ی نوشتن این پست زیارت عاشورا بود! وقتی می خوانیم اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد و …

ز.هدایتی