این فرمایش حضرت رسول را که می‌خوانم دلم می‌خواهد به خودشان شکایت ببرم که: قبول. خورشید، پشت ابر است و نورش هست و … این درس‌ها را سال‌هاست از حفظم. کلاسِ فهمِ من امّا به این‌جاها قد نمی‌دهد. اصلاً من دلم از این روزهایِ ابریِ‌ مدام، گرفته. سردم شده. من خورشیدِ پشتِ ابر نمی‌خواهم. من خورشید را با منتهایِ نور و گرماش، وسطِ آسمان می‌خواهم. آن‌قدر که این چشم‌های تار من هم ببیندش. من امامم را می‌خواهم.

بقلم مریم بانو