موهاشو مرتب کرد و شال رو یکم عقب تر برد تا تناسب رنگ زیبای موهاش با رنگ صورتش، خودشو بهتر نشون بده

گوشه شالو که روی یقه مانتوشو پوشونده بود، کنار زد و انداخت روی شونه هاش.

صورت معصومش با حالت آرایش موهاش، معصوم تر نشون می داد.

بخاطر نوع کفشش، نمی تونست تند راه بره. آروم آروم اومد طرف جمعیت. شاید نمی دونست چه خبره که اینهمه جوون جمع شدند.

پسرا و دخترا دور مرد میانسالی رو گرفته بودند و داشتند باهاش حرف می زدند. هر کسی یه سوال می کرد.

وقتی رسید، وسط یه حدیث بود. « گناهى كه گرفتارى ايجاد مى كند، ظلم است.»*

گفت: ببخشید حاج آقا! مصداق ظلم چیه؟

مرد نگاه گذرایی به دختر کرد و گفت: مصداق ظلم، اینه که تو زیباییهاتو در معرض دید مردهایی می ذاری که حق رسیدن بهت رو ندارن. فقط یک میل خفته رو درونشون بیدار می کنی و با یه عالم عقده رهاشون می کنی تو جامعه.

دختر دیگه حال خودشو نمی فهمید. تا حالا فکر می کرد هر گناهی داره، به کسی بدی نکرده! همیشه به خودش می بالید که حق کسی گردنش نیست! و حالا…

———————

*اَلذُّنوبُ الَّتى تُغَيِّيرُ النِّعَمَ البَغىُ وَ الذُّنوبُ التَّى تورِثُ النَّدَمَ القَتلُ وَ الَّتى تُنزِلُ النِّقَمَ الظُّلمُ وَالَّتى تَهتِكُ السُّتورَ شُربُ الخَمرِ وَ الَّتى تَحبِسُ الرِّزقَ الزِّنا وَ الَّتى تُعَجِّلُ الفَناءَ قَطيعَةُ الرَّحِمِ وَالَّتى تَرُدُّ الدُّعاءَ وَ تُظلِمُ الهَواءَ عُقوقُ الوالِدَينِ؛

گناهی كه نعمت ها را تغيير مى دهد، تجاوز به حقوق ديگران است. گناهى كه پشيمانى مى آورد، قتل است. گناهى كه گرفتارى ايجاد مى كند، ظلم است. گناهى كه آبرو مى بَرد، شرابخوارى است. گناهى كه جلوى روزى را مى گيرد، زناست. گناهى كه مرگ را شتاب مى بخشد، قطع رابطه با خويشان است. گناهى كه مانع استجابت دعا مى شود و زندگى را تيره و تار مى كند، نافرمانى از پدر مادر است.

امام صادق علیه السلام

علل الشرايع، ج 2، ص 584