یه سوال

چرا هرچی حرف خوبه، ما بهش می گیم حرف شعاری؟

شاید ما همت نمی کنیم برای عمل کردن به حرفهای خوب. 

اینکه عمل ما ضعیفه و همت و عرضه ی درست و حسابی براش نمی ذاریم، معنیش این نمی شه که حرفهای خوب، شعاری باشه

کارگردان فیلم ارزشی نمی سازه چون می ترسه برچسب شعاری بودن بهش بخوره

نویسنده رمان مذهبی نمی نویسند چون می ترسه برچسب شعاری بودن بخوره

دیروز تو تلویزیون کلی حرف خوب بالاخره یکی! اومد زد، بعد خودش می گه وای چقدر حرف شعاری زدم!

بابا! اگر ما همت و غیرت برای عملی کردن شعارها و عمل به حرفهای خوب نداریم، چرا حرف خوب رو خرابش می کنیم؟

چرا ارزش اونو میاریم پایین؟

همینطوریه که ما ظهور رو در حد یه آرمان می بینیم و دست نیافتنی! چون برای تحقق شعارها، تلاش نمی کنیم و می ذاریم در حد حرف شعاری! یاقی بمونن