بعدازظهر یک روز تابستون بود. هوا گرم و داغ . از توی دکان نانوایی هم حرارت بیرون می زد و گرما مضاعف شده بود. پسرک همین طور که توی صف ایستاده بود فکر می کرد. صدای ترمز یک دفعه یک ماشین مدل بالا توجهش رو جلب کرد.

در باز شد ، مردی میانسال – شیک پوش و عطرآگین پیاده شد . قدم هایش مبتکرانه بود. به طرف سوپر میوه اون طرف خیابون روانه شد. مدت زیادی طول نکشید که به همراه شاگرد مغازه برگشت . شاگرد پلاستیک های پر از میوه رو توی صندوق عقب گذاشت و انعام خوبی هم گرفت و رفت. اما در حین جاسازی میوه ها یک سیب از سر پلاستیک سیب ها افتاد و قل خورد آمد کنار جدول ، شاگرد مغازه آمد دنبالش که اونو برداره و توی پلاستیک بگذاره که صاحب ماشین  با ژست خاصی گفت : نمی خوام ، کثیف شده  - بذار هر کی می خواد برداره !

بعد هم نشست پشت ماشین  با یک ویراژ محکم  رفت . صدای شاتر بلند شد  آقا پسر چند تا نون می خوای ؟ محمد با دستپاچگی  گفت : دوتا و پولشو گذاشت روی پیش خون  - وقتی نان رو می خواست زیر بغلش بگذاره   زیر چشمی سیب رو می پایید . خیلی خوش رنگ و براق بود . خیلی توجهش رو جلب کرده بود و جذبه سیب به حدی بود که نفهمید چه طور اونو توی جیبش گذاشت و به طرف خونه روانه شد.

وقتی رسید توی حیاط خونشون بچه های همسایه های اتاف های اون طرف حیاط داشتن بازی می کردن . مادرهاشون کنار حوض وسط حیاط هر کدام مشغول کاری بودن و با هم درد دل می کردن . گاهی یکیشون هم سر بچش داد می زد.

محمد بی صدا به طرف اتاقشون گوشه حیاط ، اتاق پشت به قبله  که پنجره نداشت رفت . بی اعتنا به دعوت بچه ها برای بازی . توی اتاق نون رو گذاشت توی سفره ، سیب رو از توی جیبش درآورد ، محکم با پایین پیرهنش پاک کرد . خواست گاز بزنه دلش نیومد ، گفت بذار بابام بیاد – مادرم بیاد ، شب دور هم که جمع شدیم این سیب قشنگ رو مثل کیک تولد می بریم  و جشن می گیریم.

اما بوی سیب بدجوری کلافش کرده بود .
ادامه دارد …

بقلم سرکار خانم اشراقی از اساتید مدرسه الزهرا