…ناگهان قلب حرم وا شد و یک مرد جوان / مثل تیری که رها می شود از دست کمان

خسته از ماندن و آماده رفتن شده بود / بعد یک عمر رها از قفس تن شده بود

مست از کام پدر بود و لبش سوخته بود / مست می آمد و رخساره برافروخته بود

روح او از همه دل کنده ، به او دل بسته / بر تنش دست یدالله حمایل بسته

بی خود از خود ، به خدا با دل و جان می آمد / زیر شمشیر غمش رقص کنان می آمد

یاعلی گفت که بر پا بکند محشر را / آمده باز هم از جا بکند خیبر را

آمد ، آمد به تماشا بکشد دیدن را / معنی جمله در پوست نگنجیدن را

بی امان دور خدا مرد جوان می چرخید / زیرپایش همه کون و مکان می چرخید

بارها از دل شب یک تنه بیرون آمد / رفت از میسره از میمنه بیرون آمد

آن طرف محو تماشای علی حضرت ماه / گفت:لاحول ولاقوه الابالله

مست از کام پدر، زاده لیلا ، مجنون / به تماشای جنونش همه دنیا مجنون

آه در مثنوی ام آینه حیرت زده است / بیت در بیت خدا واژه به وجد آمده است

رفتی از خویش ، که از خویش به وحدت برسی / پسرم! چند قدم مانده به بعثت برسی

نفس نیزه و شمشیر و سپر بند آمد / به تماشای نبرد تو خداوند آمد

با همان حکم که قرآن خدا جان من است/ آیه در آیه رجزهای تو قرآن من است

ناگهان گرد و غبار خطر آرام نشست / دیدمت خرم و خندان قدح باده به دست

آه آیینه در آیینه عجب تصویری / داری از دست خودت جام بلا می گیری

زخم ها با تو چه کردند ؟جوان تر شده ای / به خدا بیش تر از پیش پیمبر شده ای

پدرت آمده در سینه تلاطم دارد / از لبت خواهش یک جرعه تبسم دارد

غرق خون هستی و برخواسته آه از بابا / آه ، لب واکن و انگور بخواه از بابا*

گوش کن خواهرم از سمت حرم می آید / با فغان پسرم وا پسرم می آید

باز هم عطر گل یاس به گیسو داری / ولی اینبارچرا دست به پهلو داری؟!

کربلا کوچه ندارد همه جایش دشت است / یاس در یاس مگر مادر من برگشته است؟!

مثل آیینهء در خاک مکدر شده ای / چشم من تار شده ؟یا تو مکرر شده ای؟!

من تو را در همه کرب و بلا می بینم / هر کجا می نگرم جسم تو را می بینم

ارباْ اربا شده چون برگ خزان می ریزی / کاش می شد که تو با معجزه ای برخیزی

مانده ام خیره به جسمت که چه راهی دارم / باید انگار تو را روی عبا بگذارم

باید انگار تو را بین عبایم ببرم / تا که شش گوشه شود با تو ضریحم پسرم…

سید حمید رضا برقعی