«‌حرّ»‌ يك نفر بود كه متحول شد و در صف ياران اباعبدالله الحسين عليه السلام قرار گرفت. متحول شدن «حر» بي مقدمه نبود هرچند كه از ابتدا «‌حر»‌ آدم پليدي هم نبود. نمي دانم چرا بعضي دوست دارند در روضه ها و مجالس عزاداريشان؛‌ با بودن امام حسين عليه السلام و 72 يار پاكبازشان؛‌با الگوگیری از متحول شدن جناب «حر»، داستان های واقعي (و گاها ساختگيي) ‌از متحول شدن افراد غيرموجهي را ذكرنمايند تا به همه ثابت گردد منزلت حسين عليه السلام بسيار والاست!

در بالا بودن مقام سيدالشهدا شكي نيست و درست است كه خوان كرم مولا براي همگان گسترده است و كسي حق ندارد فرد عزاداري را به خاطر رفتارهاي اشتباهش از مجلس عزاداري بيرون كند،‌ اما تاكيد يك طرفه بر عنايت آقا و لطف بيكران حضرت به گناهكاران،‌ نه انگيزه ي لازم براي اصلاح اعمال را ايجاد مي كند و نه با روح قيام حضرت اباعبدالله الحسين عليه السلام سازگار است .خداوند متعال در 69 جاي قران در كنار ايمان،‌ بر عمل صالح تاکید كرده اند و اين همراهي بدين معناست كه ايمان توام با عمل صالح كارساز و هدايتگر خواهد بود.

گويند شاعري «حاجب» نام در مدح علي عليه السلام چنين شعري سرود:‌ «‌حاجب اگر معامله ي حشر با علي ست … من ضامنم كه هرچه بخواهي گناه كن»‌ در عالم رويا اميرالمومنين عليه السلام را ديدند كه به «حاجب»  فرمودند: ‌شعرت را اينگونه بسراي: «‌حاجب اگر معامله ي حشر با علي ست … شرم از رخ علي كن و كمتر گناه كن»‌ به اميد روزي كه در مجالس عزاداريمان «‌شعور»‌ بر «‌شور»‌ غالب گردد.

حكمت 477: ‌سخت ترين گناهان،‌ گناهي است كه گناهكار آن را سبك بشمارد.

پ.ن۱: السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین

پروانه رامیان