پیش نوشت:

آیه آیه همه جا عطر جنان می آید / وقتی از حُسن تو صحبت به میان می آید

کافی ست کمی دلت گرفته باشد ،دنبال یکی بگردی سر بر شانه مهربانش بگذاری و اشک هایت را رها کنی روی شانه اش … اما نباشد آن یک نفر … سراغ کلام الله را بگیری … همین که قرآن را باز می کنی ، قسمتت بشود آیه ی 128 سوره توبه :

لَقَدْ جَاءكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ … *

آن وقت است که علاوه بر دلتنگی ، حسرت همه عالم هوار شود روی دلت … غبطه بخوری به سلمان و ابوذر و عمار که دیدند تندیس مهربانی را … در حالی که سهم چشمان تو چند صفحه حدیث ست از زبان جان جانان و آیاتی که در بسیار خوبی های رسول نازل شده … و دلت تنگ تر شود برای شانه های مهربانی … برای دست هایی که دوست داری از دل تاریخ بکشی بیرون تا نوازشش را بر سرت تجربه کنی و … و نگاهی که رافتش احساس می شود حتی از پس 1400 سال فاصله …

* قطعاً، براى شما پيامبرى از خودتان آمد كه بر او دشوار است شما در رنج بيفتيد، به [هدايت‏] شما حريص، و نسبت به مؤمنان، دلسوز مهربان است.

+ بعثت رسول مهربانی ها مبارک … هر چه بیشتر در دل تاریخ بچرخی … واژه رسول مهربانی بیشتر بر عمق جانت خواهر نشست …