اين روزها به اكثر وبلاگ ها كه سر مي زنم ،ردو نشاني از فيلم  ِدر حال اكران‌ِ "قلاده هاي طلا “پيدا مي شود…

ميزان تعاريف و ايجاد جذابيت ها بقدري بوده كه من  ِ‌مخاطب ِ تازه از سفر برگشته را كه تقريبا به دور از هرگونه خبرهاي جديد و وقايع بودم  با سرعت هيجاني به سمت باجه هاي سينما بكشاند براي تماشاي فيلم…

اولين نكته قابل توجه در فيلم، نامي ست كه كارگردان براي فيلم انتخاب كرده ست :"قلاده هاي طلا"… كه بدون اينكه فيلم را ديده  و يا حتي تعريفي از فيلم شنيده باشي تامّل تو ي ِمخاطب را بر مي انگيزد مخصوصا وقتي كه بداني كارگردان فيلم آقاي"ابوالقاسم طالبي” باشد با نوع نگاه و گرايش هاي  خاص خود كه براي خود من هميشه جايي از تحسين داشته ست.

پاي فيلم كه بنشيني سراسر َش  ياد آوري لحظات قبل و بعد از انتخابات است كه با اكثر  سكانس هاي  َش آدم احساس هم دردي مي كند با حوادثي كه اتفاق افتاده … مي خندد با شعارهاي اين وري و آن وري  و ناراحت مي شود از در گيري ها وتجمعات بعد از انتخابات و يا حتي بطور باور نكردني دل گرم مي شود با سخنراني معروف رهبري كه در لابلاي فيلم به آن پرداخته شده…و يا حتي از جسارت كارگردان لذّت مي برد از اينكه خيلي به جا مسئله ي نامه ي آقاي هاشمي رفسنجاني به رهبري، پيام همسرشان حين انتخابات ،ليدري گري هاي فائزه ي هاشمي و  يا حتي مسئله  قطع پيامك ها بعد از انتخابات و غيره را به نمايش مي گذارد…

البته از نقاط قوت ديگر فيلم اين بود كه به خوبي دخالت انگليسي ها و جاسوسان را در مسائل فتنه به خوبي نشان مي دهد و اينكه حساب مردم عادي  كه نسبت به انتخابات معترض بودند را با جاسوسان انگليسي و هم دستان ِ‌داخلي شان جدا مي كند..و همچنين به خوبي به تصوير كشاندن آتش زدن پايگاه مقاومت بسيج ….

اما با همه ي اين نقاط قوت و خوش ساختي ها  سوالي كه برايم پيش آمد اين است كه چرا براي پيش برد فيلم و يا حتي افزايش جذابيت و يا طرح ماجرا  بايد از سيستم اطلاعاتي كشور هزينه شود كه همگان مي دانند دقيق ترين و حساس ترين و قوي ترين سيستم كشور ست؟چرا بايد وزارت اطلاعات زير سوال برود ؟آن هم پيدا شدن يك جاسوس در سيستم اطلاعاتي كه در طول فيلم اين مسئله مطرح مي شود و نظر مخاطبان را به پيدا كردن جاسوس بين چند شخصيت كليدي در فيلم جلب مي كند كه با رد گم كني هاي مختلف هر بار تير سوء ظن را به سمت يكي از اين اعضا نشانه مي رود…و سر آخر هم وجود يك ضعف و سستي و هر كي به  هر كي بودن در وزارت را به من ِ مخاطب القا مي كند…

كاري كه در فيلم به رنگ ارغوان هم ديده شد! و هنوز نه براي آن جوابي پيدا كردم و نه براي اين…

و البته که همه ی اینهایی که گفته شد صرفا نظر شخصی بنده  ست و ممکن ست اشتباه باشد!

در حال حاضر چیزی نمانده که فیلم در صدر پرفروش ترین ها بنشیند که البته  فیلم ،فیلم خوش ساختی ست و ارزش دیدن را دارد، حتی دوبارو حتی تر اینکه ۴۰۰۰تومن ناقابل از جیب مبارک پیاده شوی…و صمیمانه از دوستان ارزشی َم دعوت می کنم همان ۴۰۰۰ تومن را لطفا پیاده شوند

امیدوارم شما هم از دیدن فیلم به اندازه ی من لذّت ببرید!

و یک خدا قوت جانانه به آقای طالبی…انشالله اجرشان با حضرت صاحب الزمان

پیشنهاد می کنم خواندن : “یک جسارت به یاد ماندنی“ ” در حاشیه ی قلاده های طلا “

اینجا رو حتما سر بزنید: “مصاحبه مسیح علی نژاد با ابولقاسم طالبی“

دِل نوشت :

…………………………..

هر آنچه تو بخواهی!

به کوشش مهتاب ابیان

حضرت زهرا سلام‌الله علیها در روزهای پایانی در بستر بيماری خطاب به مخاطبانشان فرمودند: آیا شما از رسول خدا نشنیدید كه فرمودند:

رضا فاطمه علیهاالسّلام مِن رضای و سخط فاطمه علیهاالسّلام من سخطی؛

فمن أحبَّ فاطمه علیهاالسّلام ابنتی فقد أحبّنی؛

و من أرضا فاطمه علیهاالسّلام فقد أرضانی؛

و من أسخط فاطمه علیهاالسّلام فقد أسخطنی:

رضایت فاطمه علیهاالسّلام از رضایت من است و خشم او از خشم من؛

پس هرکس او را دوست بدارد هرآینه مرا دوست داشته؛

و هر کس فاطمه علیهاالسّلام را راضی کند مرا راضی کرده؛

و هر که فاطمه علیهاالسّلام را به خشم آورد مرا به خشم آورده است.

بازخوانی احاديث در رابطه با شهادت حضرت زهرا سلام الله عليها

توسّط استاد طيّب در جلسه‌ی اهل ولاء

به کوشش مهتاب ابیان

تقدیم به واله و دلداده شکیبا و خوش سودای امام شهید،

ناطق فقید، سید شهید، مرتضی آوینی

برای هر موجود عوالمی از وجود را می توان بر شمرد. از نگاه نافذ حکیم صمدانی ملاصدرای شیرازی، سه عالم كلي وجود تحقق دارد:

1) عالم محسوسات كه همان عالم دنياست و حادث، فسادپذیر و قابل رویت است.

2) عالم تخيلات، که سرشار از صور و نظیر عالم محسوسات اما عاری از ماده است.

3) عالم معقولات كه عاري از ماده و خواص مادي است.

انسان نیز از منظر او حقيقتي است كه بالقوه اين عوالم در او به همدیگر رسیده اند و او در میان این عوالم قرار گرفته است. از این رو سه نوع ادراك را که مقدمه مهمی برای شناخت است برای انسان می توان احصاء نمود:

اول) ادراك حسي: در اين مرتبه، صورت مدرَك در ماده وجود دارد و مدرك صورت را با هيئات مخصوص محسوسات در مي‌يابد.

دوم) ادراك خيالي: و آن ادراك شيء است با همان خصوصيات و كيفيات ادراك حسي، با اين تفاوت كه در خيال، مادة شيء براي حواس ظاهري حضور ندارد.

سوم) ادراك عقلي: و آن ادراك شيء است از حيث ماهيت آن به نحو كلي.

با این معنا شناسی می توان سه واژه را باز شناسی کرد. آنچه به عنوان واقعیت نام می بریم و می شناسیم به گروه اول متعلق است. مجاز که پایی در واقعیت دارد را عالم خیال راهبری می کند و حتی فضای مجازی امتدادی است از این ساحت وجودی انسان. حقایق و حقیقت عالم وجود هم در مرتبه سوم تعریف می گردد و توسط آدمی با ادراک عقلی، فهم می شود.

سوال اینجاست که با این تعاریف در نظام فلسفی جامعوی صدرایی فصل و وصل، نزدیکی و جدایی و عشق و نفرت چه جایگاهی دارد و او چگونه به این واژه ها معنا و مفهوم می بخشد؟ او بر عشق تاکید می کند و معتقد است:

«و نحن نشاهد ترتب هذه الغایات الی ذکرناها فلا محاله یکون وجود هذا العشق فی الانسان معدودا من جمله الفضایل و المحسنات لا من جمله الرذایل و السیئات.»

در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد / عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

جلوه ای کرد رخت، دید ملک، عشق نداشت / عین آتش شد ازین غیرت و بر آدم زد

(حافظ شیرازی)

او از عشق دانی آغاز می کند و معتقد است عشق مجازی با فارغ کردن دل از حزن و غم غیر محبوب، جان را برای رویت جمال و جلال جل و اعلی مهیا می سازد.

سیه چشمی به کار عشق استاد / مرا درس محبت یاد می داد

مرا از یاد برد آخر ولی من / به جز او عالمی را بردم از یاد

(فریدون مشیری)

بررسی تفصیلی و تاکیدی او بر این مسأله عشق انسانی را به دو قسم حقیقی و مجازی تقسیم می کند؛ که عشق حقیقی را محبت به مبدا خلقت و دارای ابدیت و محبت به صفات و افعال او تفسیر می کند. این عشق مکان و زمان را در می نوردد و ظرفیت آدمی را وسعت می بخشد می کند دریایی. چرا ندارد و از ندارد و تا هم؛ و دل تنگی صفت بارز آن است که با متر و متراژ و فرسخ و هکتار نمی توان سنجیدش.

دلم رمیده لولی وشی است شورانگیز / دروغ وعده و قتـّال وضع و رنگ آمیز
فدای پیراهن چاک ماهرویان باد / هزار جامه تقوی و خرقه پرهیز

(حافظ شیرازی)

عشق مجازی نیز در منظومه فکری حکمت صدرایی به دو دسته نفسانی و حیوانی منقسم می دانند. عشق مجازی نفسانی حاکی است از همگن شدن نفس عاشق و معشوق در جوهر که بیشتر اعجاب عاشق به شمایل معشوق، که از نفس صادر است. در حقیقت توجه عاشق به لطافت و صفات نفس است. اما عشق مجازی حیوانی ریشه اش شهوت بدنی و طلب لذت حیوانی است. در این صورت بیشتر اعجاب و مفتون شدن عاشق به ظاهر، رنگ و شکل اعضای معشوق است که همگی جزو امور و مقتضیات جسمی به شمار می روند.

عشق مجازی نفسانی جزو فضایل متوسط است که صاحب آن بین عقل مفارق محض و نفس حیوانی قرار دارد و در میانه راه سلوک عرفانی قرار داشته و برای پاکسازی و صفا بخشی به دل و بیدار ساختن جان از خواب طبیعت و دریای شهوات به آن نیازمند است. در این جاست که گفته شده «المجاز قنطره الحقیقه» اما نفسی که به مرحله کمال و عقل بالفعل رسید و به عالم قدس متصل شده دیگر معنا ندارد که به عقب برگردد و به این عشق متوسط متوسل شود؛ زیرا پس از وصول به حقیقت برگشت به مجاز معنا ندارد. البته این در زمانی است که چهره ای برتر از چهره معشوق برای عاشق پدیدار افتد و با این ترتیب منطقی باید شهودی واقع گردد یا رشحاتی از عالم عقل بر روح عاشق فرو بریزد؛ که خود مرحله ای دشوار و محتاج به عنایت حق تعالی است.

عشق مجازی نه آنچنان ستودنی است و نه آنچنان تاکید شده و توصیه کردنی. یعنی اینگونه نیست که هر که در این کوچه معشوقه پای لنگ نهاد به انتهای عالی اعلی رسید. چه بسیار که در این مسیر از حق و حقیقت وامانده و از شریعت و طریقت جامانده اند. مجازی است که در عالم واقع رخ می دهد و برای ما که در عالم نـ رسیدنها زیست می نماییم «امر واقع»، اما می توان گفت اگر کسی را عارض شد راه نجاتی برای او هست.

سخن عشق نه آن است که آید به زبان / ساقیا می ده و کوتاه کن این گفت و شنفت

اشک حافظ خرد و صبر به دریا انداخت / چه کند سوز غم عشق نیارست نهفت

(حافظ شیرازی)

نکته پایانی را در آیات نورانی قرآن برگیریم که فرمود: «کل شیء احصیناه و کتابا» و در کتاب دوست سخنی از «عین، شین، قافـ » نیامده و تمام از «حـ ب ب» سخن به میان آمده. آیا این پیامی در بطن خود ندارد. جناب عارف خبیر عین القضات همدانی شهیر در «عین القضات» اش در بخش «کاشکی همه جهانیان عاشق بودندی» چنین بیان نموده:

«ای عزیز! این حدیث را گوش دار که مصطفی علیه السلام فرمود

من عشق و عف ثم کتم فمات مات شهیدا»

گویی عشق عفت می خواهد و یعنی جسمانی است و این محبت است که روحانی است؛ و شاید ادیبان و عارفان چاره ای نداشتند از استعمال عشق برای «اشد حب» اما در لسان قرآنی و روایی و ولایی تفاوتی ریشه ای و اساسی است میان «عاشق» و «محب».

پس خوشا به سعادت آن که محب مولا شد.

از افاضات میم . آقاسی

جالب گفت:

فضاي جامعه ي ما پر از حرفهاي مفت است. بسكه همگان از وكيل و وزير و استاد و دانشجو گرفته تا آنكه چندان مدرك تحصيلي ندارد… بي “سواد"دند و بدون “سواد ” و “مطالعه ” حرف مي زنند!

از خودمان شروع كنيم

مطالعه…مطالعه…مطالعه…

و باز امروز استادم: “گوش” …آن چيزي كه بدبختانه، ما بيشتر از چشم هايمان ازان استفاده مي كنيم و بدان اعتماد.تمام كسب اطلاعات و مفاهيم و مطالبمان از همن گوشمان است كه به غلط هايش بسيار اعتماد مي كنيم و براي درست هايش يكي گوش است و آن ديگري دروازه!

-نكته خوبي بود كه اول سالي برايم پر رنگ شد.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

“شهامت يعني در موقعيت قرار گرفتن و انتخاب كردن،و نه يعني هميشه خوب و درست انتخاب كردن.

ما عقل كل نيستيم،ما اشتباه مي كنيم،ما كج مي رويم،ما پشيمان مي شويم. از ترس اشتباه رفتن و كج رفتن و پشيمان شدن،زمان را تباه كردن،جرم است.

انسان تنها جانداري ست كه براي پشيمان شدن،گريستن ،جبران كردن و باز به راه افتادن،آفريده شده است.“0

0 “سه ديدار” . “نادر ابراهيمي” ص 45

به قلم الف .با

پیشانی نوشت :

مبناي روضـــــه خواندن ما بر كنــــايه است // باور كنيد روضه ی مـــــ ــــادر نــگفتني است …

»»» حوالی اذان ظهر / حرم ِ حضرت عشق ؛ حـ سین ابن علـــی

تا چند دقیقه دیگر قرار بود چشمانم روشن شود به شش گوشه ارباب ، آرام و قرار نداشت دلـــ م . با مادرم بودیم . سمت ورودی حرم رفتیم . اختیارم دیگر دست خودم نبود چند قدمی از مادرم عقب افتاده بودم . چشمم که به شش گوشه ارباب افتاد. فکر کنم یک دقیقه ای طول کشید تا نفسم آرام بگیرد تا بتوانم ادب حضور کنم و سلام دهم . حتی هنوز ابر بارانی چشمم مجال ریزش پیدا نکرده بود که …

گفتمتان که از مـــادرم عقب افتاده بودم . نمیدانم چه چیزی سر راهش بود. شاید ندید. شاید لبه ی فرشی بود. شاید تعادلش را از دست داد.نمیدانم هرچه بود که با افتادن مادرم بند ِ دل ِ من هم پاره شد.

سریع رفتم سمتش اشک امانش را بریده بود. همانجور نشسته سلام میداد. حالا مرا تصور کن که اشکم به اشکش سرازیر شد. میگویمش: « مامان پاشو… مامان چی شدی؟ … مامان کمرت … »

بعضی وقت ها دیده ای در و دیوار برایت روضه خوان میشوند. اولین دیدار ما و شش گوشه شد روضه ی مــــــــــادرش…

آخر نوشت :

وقتي كه با اشــ ــــاره اي از دست مي رويم // شرح ِ تمام ِ روضــــه كه ديگر نـــگفتني است …

+ ای کاش این روایت پر غم سند نداشت…

خط.تیره