اللّهمّ صلّ علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها و سرّ المستودع فیها بعدد ما احاط به علمک

«کیه زبیر؟! زبیر همشاگردی امیرالمومنینه . اولاٌ از نظر قرابت با امیرالمومنین ، پسر عمه ی امیرالمومنینه.فامیل امیرالمومنینه. آقایون زبیر منافق نبود.زبیر آدمی نبود که از نظر ظاهر و باطن مختلف باشه ، نه ! زبیر از مجاهدین و مخلصین و فدویان جان بر کف و معتقد و ملتزم به مکتب و  پا رکاب امیرالمومنین بود. زمانی که هر دو شاگردی پیغمبر رو می کردند زبیر دوشادوش امیر المومنین ، در کنار علی - علیه السلام - در صف مقدم جبهه برای تحقق اهداف عالیه اسلام و غرس شجره ی طیبه و پیشبرد اهداف متعالی پیغمبر و گسترش عدالت کنار امیر المومنین در صف مقدم جبهه ، تو دل همه خطرهای صدر اسلام رفت. اگه عرب چهارتا شجاع داشته یکیش زبیره . یه آدمی بوده که دا‌یماً این شاهرگ در معرض تیغ تیز بوده. از اینایی نبوده که توی تدارکات و پشتیبانی باشه ، اگر جنگیده جنگش در صف مقدم بوده . هیچ جبهه ای نبوده در صدر اسلام مگر اینکه زبیر در اون جبهه شرکت فعال و مستمر داشته . در احد یکی از اون چند نفری که بالای شکاف پیمان مرگ بستند  که تا قطرهی آخر خون شون از پیغمبر دفاع کنن زبیره.

زبیر کسی است که پیغمبر بهش بیست داده ، آقایون ! بیستی که پیغمبر به کسی بده دویسته ! بیست پیغمبر بیست به ظاهر و باطنه . وقتی پیغمبر به یه کسی گفت بارک الله یعنی هم ظاهرت بارک الله داره ، هم باطنت . پیغمبر سانتی قیراتی بود امتیازاش . اینجوری نبود درجاتی که پیغمبر می داد کیلویی و کتره ای و یلخی و با فرغون بده . نه ! خیلی باید جون می کندی تا یه نیمه نگا پیغمبر بهت بکنه…ولی این قدر خوش درخشید ،جلوه گری کرد که یه نمره پیغمبر به این مرد داد تو همه ی صحابه کفه اش رو از همه سنگین تر کرد . یه نگاه کرد به زبیر ، فرمود : لکل نبی حواری و حواری زبیر بن عوام هر پیغمبری حواری ای داره ، حواری من زبیر بن عوامه . اینقدر رشادت و مجاهدت و سلحشوری در میدان مقدم جبهه از خودش به منصه ی ظهور گذاشت که پیغمبر فرمود : زبیر سیف الاسلام : این مرد شمشیر برای اسلامه . اِ همین آدمی که روبروی علی وایساد؟!» (+)

پاره ای از حضرات مست کرده اند افاضه می فرمایند که «حالا که هم این ور مقصره هم اونور واصلاْ همه مقصرن ، سهم رهبری از این تقصیرات چقدره؟!» این حضرات عجالتاْ بفرمایند قاچ زین خودشان ( شما می گید قاچ زین ، ما می گیم تنبان!) را بچسبند که اگر پای چرتکه بیاید وسط باید بروند ته موتورخونه ده بیست سه پونزده کنند . شما عربده دموکراسی و مردم سالاری می زنی ، شما میگی چرا ولایت فقیه ، حالا تقصیرات و نامه اعمال را هم تخس می کنید؟! بخورید این چای نباته رو!

اللّهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم و اهلک اعدائهم

بقلم اسکالپلی ها

چشممان به روی جمالشان  میخکوب شد.محرم و نامحرم را از یاد بردیم. 

روی تیشرتش پر بود از جملات اجنبی ها،رویِ موهایش به آسمان سلامِ بلندی میداد، زیرِ موهایش اما به گمانم به دلیل قد رشید اون بالایی ها،آفتاب ندیده بودند و تمامن ریخته بودند؛خالیِ خالی.بعد یک دسته موی بافته شده و طلایی رنگ از کله ی سر تا به پایین خودنمایی میکرد.

حرف زدنش هم که فینگلیش بود.

دلم میخواست برم جلو،بزنم رو شونه ش و بگم: تو سیب سرخ کدام بوته پرتقالی که هر دانه انارت به درشتی گیلاسهای درخت موز است ای کیوی جان؟؟!!….

حکایت خیلی از ماهاست…خودمان هم نمیدانیم کجا ایستاده ایم و کی هستیم!!

بقلم یک طلبه !

قدر این روزهای آرام و بی تنش را بدانیم. روزهای پرهیاهویی در راه است.

دوباره انتخابات و دوباره شور و هیجان و دلمشغولی! دیگر بار انتخابات و رقابت داغ و باز خط کشی و مرزبندی و نهایتا” تعیین سرنوشتی دیگر! و نیز انشاالله افتخاری دیگری برای جمهوری اسلامی.

فراموش نکنیم این روزها فارغ از تفاوت گرایش ها و سلیقه های سیاسی چطور در کنار هم هستیم. چقدر با هم صمیمی هستیم.

کاش هیچ وقت جوگیر نشویم. نباید اجازه دهیم به خاطر رقابت های انتخاباتی که دایم می آید و می رود، رفاقت هایمان خدشه دار شود.

بدیهی است که انتخابات عرصه ی بروز پرشور سلایق و عقاید متنوع باشد اما فاجعه آنجاست که این کارزار متکثر و پرجنجال، به محملی برای اختلافات دامنه دار و کینه های ماندگار مبدل شود. کاش چشم مان را باز کنیم و نگذاریم بدخواهان از “ما” ابزاری برای انتقام های شخصی و تاریخی درست کنند.

هم اکنون متعهد شویم برای هواداران نامزدهایی که از شورای محترم نگهبان مهر تایید می گیرند احترام قایل شویم. رقیب را تخریب نکنیم. دروغ به هم نبندیم. اجازه ندهیم احساسات و هیجان بر فکر و عقل ما مسلط شود.

می ترسم دوباره دوستان خوبی را در هیاهوی انتخابات گم کنم.

فتنه ی واقعی جدایی من و شماست. مایی که برای آینده ی ایران عزیز باید در کنار هم بمانیم.

بقلم معلمی !

ظهر امروز؛ اتوبوس شریعتی چیتگر

خانم اول: میمونه مرده بابا. الکی میگن، هیچی ازش باقی نمونده. مگه ندیدی یه میمون دیگه رو نشون دادن، خال داشته.

بغل دستی خانم اول: ئه؟!! راس میگی

خانم اول: آره بابا. الکی شلوغش کردن که ما موجود زنده فرستادیم فضا و…

عصر امروز؛ سالن جابرابن حیان، دانشگاه شریف، اختتامیه مسابقه طراحی قطعات هوافضا

دکتر ابراهیمی در این همایش در پاسخ به سوالی که از تقلبی یا واقعی بودن میمون طرح شده بود گفت میمون، واقعی بود و سالم هم برگشت. مشکل اینجاست که رسانه ها برای انعکاس سریعتر اخبار تصاویری را بر اخبار این واقعه قرار دادند که تصاویر ما نبود و بعد با ضبط تصاویر اصلی تناقض در آنها موجب ایجاد این شبهه شده است.

اما من در این بین به تاسفی که از برخورد رسانه ها با مسائل مختلف حاصل می شود فکر می کردم. رسانه هایی که تنها در پی نفع شخصی خود و ارسال هرچه سریعتر خبرند، و چون از ابتدایی ترین اصول انسانی و اخلاقی بهره نمی برند به ایجاد شائبه های مختلف کمک می کنند. مولفه ها و شاخصه های اخلاق در رسانه کدامند؟ چرا اخبار اینقدر مهم است؟

واقعا اخلاق و کمک به فرهنگ عمومی مهمتر است یا سرعت در انتقال خبر؟

بقلم بانو دانشور