حضرات آیات مراجع تقلید ناصر مکارم شیرازی، لطف الله صافی گلپایگانی، حسین نوری همدانی و موسی شبیری زنجانی طی فتواهای جداگانه نظر خود را پیرامون میزان و مبلغ زکات فطریه امسال اعلام کردند.

پایگاه اطلاع رسانی آیت الله مکارم شیرازی اعلام کرد: بر اساس فتوای این مرجع تقلید، زکات فطره امسال بر مبنای قوت غالب گندم در تهران مبلغ شش هزار تومان و در شهرستان مبلغ پنج هزار تومان و بر مبنای قوت غالب برنج، مبلغ پانزده هزار تومان است.

لازم به ذکر است که بر اساس مساله ۱۴۹۲ رساله توضیح المسائل این مرجع تقلید، زکات فطره بر تمام کسانی که قبل از غروب شب عید فطر بالغ، عاقل و غنی باشند، واجب است، یعنی باید برای خودش و کسانی که نان خور او هستند، هر نفر به اندازه یک صاع (تقریبا سه کیلو) از آنچه غذای نوع مردم آن محل است، اعم از گندم و جو یا خرما یا برنج یا ذرت و مانند اینها به مستحق بدهد و اگر پول یکی از اینها را بدهد کافی است.

بر اساس گزارش ایرنا، در ضمن بنابر فتوای آیت الله مکارم شیرازی، اگر کسی تنها در افطار شب عید فطر میهمان دیگری باشد فطریه او به عهده خودش است.

* فتوای آیت الله صافی گلپایگانی:

پایگاه اطلاع رسانی آیت الله صافی گلپایگانی نیز اعلام کرد: با توجه به اینکه قیمت گندم در شهرهای مختلف، متفاوت می باشد، لذا لازم است روزه داران قیمت سه کیلوگرم گندم یا برنج (قوت غالب) را بر طبق قیمت محل زندگی خود محاسبه کرده و به عنوان فطریه پرداخت کنند.

* فتوای آیت الله نوری همدانی:

پایگاه اطلاع رسانی آیت الله نوری همدانی نیز اعلام کرد: طبق نظر این مرجع تقلید مبلغ زکات فطریه امسال برای کسانی که قوت غالب آنها گندم است، برای هر فرد مبلغ شش هزار تومان(سه کیلو گندم) و برای افرادی که قوت غالب آنها برنج است، ۱۸ هزار تومان(سه کیلو برنج) می باشد.

بر اساس این گزارش، مبلغ کفاره افرادی که به هر دلیل توان روزه گرفتن نداشته و عذر موجه شرعی داشته‎ اند، برای هر روز روزه ‎خواری ۱۵۰۰ تومان است که برای یک ماه در مجموع ۴۵ هزار تومان خواهد بود.

* فتوای آیت الله شبیری زنجانی

پایگاه اطلاع رسانی آیت الله شبیری زنجانی اعلام کرد: بر اساس نظر این مرجع تقلید، مبلغ شش هزار تومان بابت فطریه هر نفر به حساب گندم و مبلغ ۱۸ هزار تومان برای پرداخت زکات فطره به حساب برنج تعیین شده است.

این گزارش حاکی است: کفاره افطار غیرعمدی برای هر روز به حساب گندم ۹۰۰ گرم است که در صورت اطمینان می توان قیمت آن را به مبلغ ۱۵۰۰ تومان به شخص مستحق داد تا به وکالت از او برای خودش این مقدار طعام بخرد؛ این مبلغ برای افطار عمدی ۹۰ هزار تومان تعیین شده است.

يكى از وسايل عفو و بخش خداى مهربان و و راه خلاصی از وزر گناهان، توبه و بازگشت بندگان به سوى اوست، و اين برگشتن در پيشگاه خداى‏عز و جلّ، از اهمیت بالایی برخوردار است .

 شرح دعا های ماه مبارک رمضان را به قلم حجت الاسلام والمسلمین محمد امینی گلستانی

اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فِيهِ فَضْلَ لَيْلَةِ الْقَدْرِ وَ صَيِّرْ أُمُورِي فِيهِ مِنَ الْعُسْرِ إِلَى الْيُسْرِ وَ اقْبَلْ مَعَاذِيرِي وَ حُطَّ عَنِّيَ الذَّنْبَ وَ الْوِزْرَ يَا رَءُوفاً بِعِبَادِهِ الصَّالِحِين [1]

اى خدا در اين روز فضيلت ليلة القدر را نصيب من گردان و تمام ‏امور و كارهاى مشكل مرا آسان گردان و عذرهايم بپذير و وزر و گناهم را محو و نابود ساز اى رئوف و مهربان در حق صالحان.

اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فِيهِ فَضْلَ لَيْلَةِ الْقَدْرِ

در این دعا هم مانند ادعیه روزهای گذشته خواسته های مهمی را از خدا درخواست می‌کنیم که یکی نائل شدن به فضائل شب قدر است که عبادت آن شب افضل از عبادت هزار ماه است و از خدا می‌خواهیم آن فضیلت را به ما عنایت بفرماید در اينكه شب قدر كدام شب از شبهاى ماه رمضان است؟ گفتگو بسيار است، و در اين زمينه تفسيرهاى زيادى شده، از جمله شب اول، شب هفدهم، شب نوزدهم، شب بيست و يكم، شب بيست و سوم، شب بيست و هفتم، و شب بيست و نهم.ولى مشهور و معروف در روايات اين است كه در دهه آخر ماه رمضان و شب‏ بيست و يكم يا بيست و سوم است[2]، لذا در روايتى مى‏خوانيم كه در دهه آخر ماه‏ مبارك پيغمبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) تمام شبها را احيا مى‏داشت و مشغول عبادت بود.

وَ صَيِّرْ أُمُورِي فِيهِ مِنَ الْعُسْرِ إِلَى الْيُسْرِ

خدايا امورات مرا از سختي به آساني مبدل كن؛ در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله و سلم آمده است: من قرأ سورة المزمل رفع عنه العسر فى الدنيا و الاخرة: هر كس سوره مزمل را بخواند سختى ها در دنيا و آخرت از او برداشته مى‏شود.[3]

وَ اقْبَلْ مَعَاذِيرِي وَ حُطَّ عَنِّيَ الذَّنْبَ وَ الْوِزْرَ

در ادامه از حق متعال می خواهیم که عذرهايم را بپذير و وزر و گناهم را محو و نابود ساز؛«وزر» به معنى بار سنگين است، و به معنى مسئوليت نيز مى‏آيد و اگر به وزير، وزير گفته مى‏شود به خاطر آن است كه بار سنگينى از ناحيه امير يا مردم بر دوش او گذارده‏ شده است.

توبه و محو آثار گناه

يكى از وسايل عفو و بخش خداى مهربان و راه خلاصی از وزر گناهان، توبه و بازگشت بندگان به سوى اوست، و اين برگشتن در پيشگاه خداى‏عز و جلّ، به اندازه‏اى اهميت دارد كه در روايات از زبان بزرگان دين آن را به مردى تشبيه نموده‏اند كه تمام مواد خوراكى و آشاميدنى و مركب خود را در بيابان بى آب و علف و سوزان، گم نمايد و با نا اميدى آماده مرگ و جان دادن شود و ديگر هيچ اميدى به زنده ماندن نداشته باشد، در اين موقعيت خطرناك، كسى به او مژده دهد كه زاد و راحله ات را پيدا كرده و آورده‏ام، او چقدر خوشحال مى‏شود؛چنين است خداوند كه اگر بنده گناهكار و فرارى از درگاهش، توبه كرده و به سوى خدا برگردد، خيلى خوشحال مى‏شود، در اين مورد به تك تك‏آيات و اخبار آتى، دقت نمائيد و ببينيد خداوند چه قدر مشتاق است بنده گناهكارش باز گشت كند و به آغوش رحمت او برگردد و او چه وعده هائى، به اين گونه اشخاص داده است.

1- إِلَّا الَّذِينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَيَّنُوا فَأُولئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ أَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ[4] مگر آنها كه توبه و بازگشت كردند، و (اعمال بد خود را، با اعمال نيك،) اصلاح نمودند، (و آنچه را كتمان كرده بودند؛ آشكار ساختند؛) من توبه آنها را مى‏پذيرم؛ كه من توّاب و رحيمم.

2- «وَ الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ ثُمَّ تابُوا مِنْ بَعْدِها وَ آمَنُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحِيمٌ»[5]. و آنها كه گناه كردند، و بعد از آن توبه نمودند و ايمان آوردند، (اميد عفو او را دارند؛ زيرا) پروردگار تو، در پى اين كار، آمرزنده و مهربان است.

أمير المؤمنين عليه السلام در حدیثی فرمود: «لا شفيع أنجح من التوبة» [6] شفاعت كننده‏اى بهتر از توبه نيست.

[1] - بحارالأنوار ج : 95 ص : 64

- [2] در هدية الزائر ذكر شده از كه شب بيست و سوم از دو شب قدر سابق افضل است و از احاديث بسيار مستفاد مى‏شود كه شب قدر همين و در چند روايت است كه: از معصوم سؤال كردند كه معين فرمائيد كه شب قدر كدام يك از اين دو شب است – منظور بيست و يكم و بيست و سوم است- تعيين نكردند و فرمودند ما أيسر ليلتين فيما تطلب يا آنكه فرمودند ما عليك أن تفعل خيرا في ليلتين و نحو ذلك) كه به متن حديث تبركا و تيمنا اشاره مي شود:«أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْجَوْهَرِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فَقَالَ لَهُ أَبُو بَصِيرٍ جُعِلْتُ فِدَاكَ اللَّيْلَةُ الَّتِي يُرْجَى فِيهَا مَا يُرْجَى فَقَالَ فِي إِحْدَى وَ عِشْرِينَ أَوْ ثَلَاثٍ وَ عِشْرِينَ قَالَ فَإِنْ لَمْ أَقْوَ عَلَى كِلْتَيْهِمَا فَقَالَ مَا أَيْسَرَ لَيْلَتَيْنِ فِيمَا تَطْلُب‏ الخ…»كافي ج : 4 ص : 156»

[3] - تفسير كنز الدقائق و بحر الغرائب، ج‏13، ص: 495

[4] - بقره: 160

[5] - اعراف153

[6] - بحارالأنوار: ج 6 ص 20 ح 6 ؛ امالى صدوق ص 93 و 193.
/2759/

بارها شاهدیم که در میان فرزندان ائمه اطهار علیهم‌السلام نام‌هایی وجود دارد که هم‌نام خلفای راشدین است و بعضاً باعث تعجب افراد می‌شود و به دنبال استدلالی برای آن می‌گردند. آنچه در ادامه می‌خوانید یادداشتی است که «مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی» در این زمینه در اختیار فارس قرار داده است.

حضرت علی(ع) چند فرزند داشتند و با توجه به اختلاف بین امام علی و خلفا، دلیل نامگذاری فرزندان امام علی به نام خلفای پیش از خود چیست؟

در مورد تعداد فرزندان امام علی (ع) پاسخ دقیق و روشنی از متون تاریخی یافت نمی‌شود.

برخی مورخان مجموع فرزندان حضرت را بیست و هفت تن (دوازده پسر و پانزده دختر) برشمرده‌اند و برخی از این بیشتر تا به سی و شش فرزند (هفده پسر و نوزده دختر) افزایش داده‌اند. در مورد اسامی فرزندان تا سی و سه اسم ذکر کرده‌اند، لیکن نمی‌شود استفاده کرد که حتماً فرزندان حضرت به سی و سه تن رسیده است، چرا که عرب‌ها چند نوع اسم برای بچه‌های خود می‌گذاشتند. ممکن است دو یا سه اسم مربوط به یک فرد باشد یا کنیه و اسم یک نفر به عنوان دو نفر جدا حساب شده باشد.

فرزندان گرامى آن حضرت در ارشاد شیخ مفید ۲۸ نفر آمده است. و آنان عبارتند از:

امام حسن مجتبى(ع) و امام حسین(ع)، محسن، حضرت زینب و ام کلثوم، محمد بن الحنفیه، حضرت عباس و جعفر و عثمان و عبدالله و یحیى و محمد و عبیدالله و عمر الاطرف و رقیه و ام الحسن و رمله و نفیسه و زینب الصغرى و رقیه الصغرى و ام هانى و امامه و فاطمه و خدیجه و میمونه و ام الکرامه و جمانه و ام سلمه.(۱)

صفحات: 1· 2

شبکه‌های اجتماعی این روزها محفلی برای نقل دیدگاه‌ها و اندرزهای علامه حسن‌زاده آملی شده است.
استفاده از شبکه‌های پیام‌رسان موبایلی و اجتماعی به‌اندازه‌ای رواج پیدا کرده که در واقع می‌توان گفت به امر بی‌بدیل ارتباطات در جهان حاضر تبدیل شده است.
شاید دیری نباشد که هویت افراد با حضور در این شبکه‌ها و براساس شناسه مجازی آنها، شناخته شود؛ لذا در چنین شرایطی باید به اصول و نحوه برقراری ارتباطات آگاه بود تا بتوان شرایط ارتباطات فیزیکی و چهره به چهره را به ارتباطات مجازی تعمیم داد.
عنصر طراحی برای عکس های فوق العاده

قطعاً اصول تعامل و نحوه رفتار در این شبکه‌ها، برای هرکس به‌مقتضیات شخصیت وی تعریف می‌شود اما قطعاً پایدارترین نوع ارتباطات با تکیه بر پند و نصایح صاحبان علم و خرد حاصل می‌شود.
این روزها نصیحت‌های علامه حسن‌زاده آملی به‌وفور در شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان موبایلی به چشم می‌آید و به گوش می‌خورد. برخی نصایح این علامه بزرگوار در ارتباط با استفاده از شبکه‌های اجتماعی و افراد عضو در این شبکه‌ها به‌شرح زیر است:
1 - حق را با یاد کردن و تکرار کردنش زنده کنید.

2 - باطل را با ترک کردنش نابود کنید.

3 - از تصاویر حرام و غیرشرعی پرهیز کنید.

4 - از بحث‌های بیهوده بپرهیزید.

5 - از جوک‌هایی که دین و عبادات و مقدسات و اشخاص و ملت‌ها و قومیت‌ها را مسخره می‌کند، بپرهیزید.

6- مصدر نقل شایعات نباشید و قبل از نقل و انتشار هر حدیث یا روایت یا داستان و خبری از صحت آن مطمئن شوید.

7- بگذارید آن کلامی که می‌فرستید به‌نفع شما گواهی دهد نه علیه‌تان.

8- خودتان را کلید خیر و قفل شر قرار دهید.

9- هر متنی و پیامی که می‌فرستید به‌منزله تأیید و با امضای شماست. نگو که به من رسیده و کپی کرده‌ام.

10- تمام سعی خودتان را برای استفاده بهینه از این تکنولوژی به کار بگیرید و از آن برای دعوت الی اللّه و امر به معروف و نهی از منکر و آموزش مسائل دینی و فرهنگی و علمی و آموزشی استفاده کنید یعنی به‌عنوان یک اصلاحگر به‌تمام معنا، و نیت خودتان را درست و خالصانه کنید.

11- برای بیان حق مجاملات و رودربایستی را کنار بگذارید٬ دین و حق بر هر چیز مقدم و شایسته‌تر هستند.

12- تصویر پروفایل شما و پیام‌هایتان معرف شخصیت شماست .

محدث عظیم و سالک وارسته مرحوم مجلسی اول می‌فرماید: « در اوایل جوانی مایل بودم نماز شب بخوانم اما نماز قضا بر عهده‌ام بود و به همین دلیل احتیاط می‌کردم و نمی‌خواندم. خدمت شیخ بهائی رحمت الله علیه عرض نمودم، فرمود: « نماز قضا بخوان.» اما من با خود می گفتم نماز شب خصوصیات خاص خود را دارد و با نمازهای واجب فرق می‌کند. یک شب بالای پشت بام خانه ام در خواب و بیداری بودم که امام زمان علیه السلام را در بازار خربزه فروشان اصفهان در کنار مسجد جامع دیدم. با شوق و شعف نزد ایشان رفتم و سوالاتی کردم از جمله خواندن نماز شب. فرمود:« بخوان!»
عرض کردم:« یا بن رسول الله، همیشه دستم به شما نمی‌رسد! کتابی به من بدهید که به آن عمل کنم.» فرمود:« برو از آقا محمد تاج کتاب بگیر!» در خواب گویا او را می‌شناختم؛ رفتم کتاب را از او گرفتم و مشغول خواندن بودم و می‌گریستم که از خواب بیدار شدم.
از ذهنم گذشت که شاید محمد تاج همان شیخ بهائی است و منظور امام از تاج، این است که شیخ بهایی ریاست شریعت را در آن دوره به عهده دارد.
نماز صبح را خواندم و خدمت ایشان رفتم. دیدم شیخ با سید گلپایگانی مشغول مقابله ی صحیفه سجادیه است. ماجرا را برایش نقل کردم. فرمود:« ان شاءالله به چیزی که می خواهی می‌رسی.» بعد ناگهان یاد جایی که امام را در آن ملاقات کرده بودم، افتادم و به کنار مسجد جامع رفتم. در آنجا آقا حسن تاج را دیدم که از آشنایان قدیمم بود. مرا که دید گفت:« ملا محمد تقی! من از دست طلبه ها به تنگ آمده‌ام. کتاب را از من می‌گیرند و پس نمی‌دهند. بیا برویم خانه یک سری کتب به تو بدهم.» مرا به خانه‌اش برد، در اتاقی را باز کرد و گفت:« هر کتابی را که می‌خواهی بردار!»
کتابی را برداشتم؛ ناگهان دیدم همان کتابی است که دیشب در خواب دیده بودم. « صحیفه سجادیه » بود. به گریه افتادم. برخاستم و بیرون آمدم.
گفت:« باز هم بردار!»
گفتم:« همین بس است.»
پس شروع نمودم به تصحیح و مقابله و آموختن صحیفه سجادیه به مردم. و چنان شد که از برکت این کتاب، بسیاری از اهل اصفهان مستجاب الدعوه شدند.
مرحوم مجلسی دوم می‌فرماید:« مجلسی اول چهل سال از عمر خود را صرف ترویج صحیفه کرد و انتشار این کتاب توسط او باعث شد که اکنون خانه‌ای نیست که صحیفه در آن نباشد. این حکایت بزرگ باعث شد بر صحیفه شرح فارسی بنویسم که عوام و خواص از آن بهره‌مند شوند.»
منابع:
امام شناسی، ‌ج 15، ص 49و 50
بحارالانوار،‌ ج 110‌، ص 51 به بعد