نُطعِمُکُم لِوجهِ الله لا نُریدُ مِنکُم جزاءً ولا شکوراً
ما برای خشنودی خداست که به شما می خورانیم و پاداش و سپاسی از شما نمی خواهیم
سوره مبارکه انسان / آیه 9
یاران ! اینجا حیرت کده ی عقل است .. و تا خود باقی است این حیرت باقی است .
پس کار را باید به ” می ” واگذاشت ؛ آن می که تو را از خویش می رهاند و من و ما را در مسلخ او به قتل می رساند .
گاه هست که کس از ” خویشتن ” رسته ، اما هنوز در بند تن خویش است .
و تن هم که مقهور دهر است . آن گاه از دهر می نالد که :
یا دهر ! افٍ لک من خلیل
کم لک بالاشراف و الاصیل * من صاحب او طالب قتیل * والدهر لا یقنع بالبدیل * و انما الامر الی الجلیل * و کل حی سالکی السبیل
این جاذبه عشق است که او را با عنان توکل به خورشید بسته است .
و خورشید نیز در طواف شمسی است و آن شمس نیز در طواف شمسی دیگر و ..
و همه در طواف شمس الشموس عشق ، حسین ابن علی …
سید شهیدان اهل قلم سید مرتضی آوینی