اين ، مظلوميت است . اين مظلوميت ، به معناى كوچكى و ذلّت نيست . امام حسين عليه السّلام ، عظيمترين مبارز و مجاهد تاريخ اسلام است ؛ چون او در چنين ميدانى ايستاد و نترسيد و مجاهدت كرد . اما اين انسان بزرگ ، به قدر عظمتش، مظلوميت دارد . همان‏قدر كه بزرگ است ، همان قدر هم مظلوم است ؛ و با غربت هم به شهادت رسيد. فرق است بين آن سرباز فداكار و انسان پرشورى كه به ميدان نبرد مى‏رود ؛ مردم به نام او شعار مى‏دهند و از او تمجيد مى‏كنند ؛ ميدان اطراف او را انسانهاى پرشورى مثل خود او گرفته‏اند ؛ مى‏داند كه اگر مجروح يا شهيد شود ، مردم با او چگونه با شور برخورد خواهند كرد ، و آن انسانى كه در چنان غربتى ، در چنان ظلمتى ، تنها ، بدون ياور ، بدون هيچ‏گونه اميد كمكى از طرف مردم ، با وسعت تبليغات دشمن ، مى‏ايستد و مبارزه مى‏كند و تن به قضاى الهى مى‏سپارد و آماده كشته شدن در راه خدا مى‏شود . عظمت شهداى كربلا به اين است ! يعنى براى احساس تكليف ، كه همان جهاد در راه خدا و دين بود ، از عظمت دشمن نترسيدند ؛ از تنهايى خود ، احساس وحشت نكردند ؛ كم بودن عدّه خود را مجوزّى براى گريختن از مقابل دشمن قرار ندادند . اين است كه يك آدم را ، يك رهبر را ، يك ملت را عظمت مى‏بخشد : نترسيدن از عظمت پوشالى دشمن
_______________________
1371/04/10
در ديدار قشرهاى مختلف مردم به مناسبت فرارسيدن ماه محرم‏

ز.س حسام