موسي بن سيار مي‏گويد: من با حضرت رضا عليه‏السلام همسفر بودم همين که به ديوارهاي شهر طوس نزديک شديم صداي شيون و ناله‏اي را شنيدم دنبال صدا رفتيم که به جنازه‏اي برخورديم در همين حال ديدم مولايم علي بن موسي الرضا عليه‏السلام از مرکب خويش پياده شد چنانکه بره نوزاد خود را به مادر مي‏چسباند خود را به آن جنازه چسبانيد و به من فرمود: اي موسي بن سيار هر که مشايعت کند جنازه‏ي دوستي از دوستان ما را از گناهان خود پاکيزه مي‏شود همانند روزي که از مادر متولد شده است.

همينکه جنازه را نزديک قبر بر زمين نهادند مشاهده کردم که امام عليه‏السلام به طرف مرده راه افتاد و مردم را کنار زد تا خود را به جنازه رسانيد دست مبارک را بر سينه‏ي او نهاد و فرمود: فلان فرزند فلان ترا به بهشت مژده باد. بعد از اين ديگر وحشت و ترسي براي تو نيست! عرض کردم فدايت شوم آيا شما اين مرده را مي‏شناسي و حال آنکه تا کنون از اين سرزمين گذر نکرده‏ايد؟

امام عليه‏السلام فرمود: اي موسي: «أما علمت انا معاشر الأئمة تعرض علينا اعمال شعتنا صباحا و مساء فما کان من التقصير في أعمالهم سألنا الله تعالي الصفح لصاحبه و ما کان من العلو سألنا الله الشکر لصاحبه».

آيا نمي‏داني که اعمال و رفتار شيعيان ما در هر صبح و شام بر ما گروه امامان عرضه مي‏شود. اگر تقصيري در رفتار آنها ديديم از خداوند مي‏خواهيم که از سر تقصير ايشان درگذرد و اگر کار خوب از آنها مشاهده کرديم از خداوند مي‏خواهيم که به آنها جزاي خير دهد و خدا را سپاس مي‏گذاريم.

به قلم یک طلبه