آنگاه که سهم زمین سکوت بود و دنیای غریبِ یک کاراون…

قلبش سرشارِ از اطمینان بود ودلش آرام از تـــو ¹

چشمانش بر سر نی، عاشقان را می خواند به شیدایی…

و هزاران دلـــ می برد، نوای لبهایش

با نجوای حرف های تـــــــــو…

(+) 1.یا ایتها النفس المطمئنه. ارجعی الی ربک. راضیه مرضیه. . . سوره فجر، آیه 27_30