حسین فنا شد در خدا 

وقتی خواست ، آنچه را او خواست 

و خدا همه ی حسین را خواست 

خدا حسین را با همه ی وجودش خواست

با ذره ذره ی وجودش 

با تمام ه رگ هایش 

با دست های علمدارش

با تکه های جوان ِ رعنایش 

با حنجر ِ شش ماهه اش

با اسارت خواهرش

با یتیمی ه دخترش 

با …

خدا حسین را خواست با همه ی همه

و این همه را حیف بود به بهایی جز خدا  ؛

فقط خدا خون بهای ِ این همه بود ؛ فقط خدا …