الهی؛ به حرمت روزهای بلند رمضان و حرمت لب‌های خشک از گرمای روزهای داغ و حرمت جگر ِ سوخته‌ی روزه‌دارانت از تحمل عطش ما را قربانی و فدائی و راهی ِ لب تشنه‌ای کن که در جوار آب، بی‌آب و عطش‌ناک و با لب‌ و کام چون چوب خشکیده به سویت پر گشود و چون روحش - که تجلی اسم اعظم تو بود - به سویت پر می‌گشود، آیه فرمودی که: يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّة ارْ‌جِعِي إِلَىٰ رَ‌بِّكِ رَ‌اضِيَةً مَّرْ‌ضِيَّة فَادْخُلِي فِي عِبَادِی وَادْخُلِي جَنَّتی و در تقدیر لیلة‌القدر امسال‌مان بنویس که |عبودیت محض| و |بنده‌گی خالص|، مقدرمان شود.

برحمتک یا ارحم الراحمین

بقلم س.حسینی