برای رفع شک در رکعات نماز مهم دانستن نماز، بیزاری جستن از شیطان و ظن قوی به یک طرف شک ضروری به نظر می‌رسد.



یکی از مشکلاتی که فراوان همه اقشار جامعه با آن در حوزه نماز مواجه هستند، بروز شک در بعضی از مواقع است که ریشه آن عدم حضور قلب و توجه در نماز است، اما راهکار عملی برای دفع این مشکل؛ برای رفع شک در رکعات نماز باید سه گام برداشت:

1- نماز را مهم بدانیم
با طرح چند سوال به ضرورت مطلب فوق پی می‌بریم آیا تا بحال از خود پرسیده‌اید! چرا انسان در خرید لوازم منزل شک نمی‌کند؟ یا چرا فرزند خود را به موقع به مدرسه می‌رساند؟ یا چرا
سر ساعت در محل کار حاضر می‌شود؟ هنگام رانندگی در رعایت فاصله سانتی‌متر را هم در نظر می‌گیرد؟و …
در پاسخ یک جمله باید گفت؛ زیرا برای همه موارد فوق اهمیت قایل هستیم.
پس باید نماز را مهم دانست و اینکه کارهایی که خداوند به عنوان دستور رسیدن به کمال برای ما قرار داده است، را جدی گرفته و بدانیم دستور خدا کمتر از دستور یک مدیر مدرسه نیست و از طرفی بفهمیم نماز هیچ سودی برای خدا نداشته و اگر آن واجب شده، برای بهره‌مندی خود انسان است و تا به این اهمیت پی‌نبریم که قبولی همه اعمال ما تابع نماز و تنها راه دوری از گناه نماز است، گام اول طی نشده است.

2- از شیطان هنگام ورود به نماز بیزاری بجوییم
باید یقین کنیم که شک به سبب نبودن حضور قلب در نماز است و ایجاد شک از ناحیه شیطان و دشمن نماز است وبیزاری از او را لازم بدانیم.

3- هنگام بروز شک سعی کنیم، ظن قوی به یک طرف پیدا کنیم
ما هنگام نماز با چهار صورت ذهنی مواجه هستیم، همراه با مثال این چهار صورت عبارتند از:
یقین: «صد در صد می‌دانیم، در رکعت چهارم نماز هستیم». 
ظن: «احتمال قوی می‌دهیم، در رکعت چهارم باشیم».
وهم: «احتمال ضعیف می‌دهیم، رکعت چهارم باشیم» (مقابل ظن).
شک: «بین اینکه رکعت سوم است یا چهارم تردید داشته و در مورد هر یک پنجاه درصد احتمال می‌دهیم».
در مورد اول تا سوم وظیفه مشخص است که به یقین یا احتمال قوی عمل می‌شود، ولی در صورت چهارم انسان باید سعی کند به یک طرف ظن پیدا کند و این کار در نماز با کمی تفکر امکان پذیر است، مثلاً در مثال فوق اگر انسان کمی فکر کند، ذهن او به سه رکعت یا چهار رکعت سوق داده می‌شود و همین مقدار کافی است که نماز او صحیح شود.

مثال برای راهکارهای عملی:
-چند لحظه قبل از نماز در یک مکان آرام بنشینیم ومشغول ذکر باشیم و نماز را با  «اعوذ بالله من الشیطان الرجیم» آغاز کنیم، (البته به قصد ذکر نه اینکه جزء نماز باشد)
-سعی کنیم، همیشه نماز را اول وقت و صحیح و سریع بخوانیم و از مستحبات بین نماز کم کنیم، مثلاً هنگام خستگی تسبیحات اربعه را یک بار بگوییم.
اگر سه گام بالا را برنداریم، آن گاه مجبور می‌شویم احکام شکیات نماز را یاد بگیریم یا از مهر شکیات استفاده کنیم، چرا که شکستن نمازحرام است. 

خبر آیین و اندیشه فارس