خورشید کم کم بساطش را از سرزمین شمس الشموس جمع میکرد که به باب الجواد رسیدی… چشم به گنبد طلایی اش می اندازی و سلامی و عرض ادبی…

سرت را از روی شرم به زیر می اندازی و اذن دخول میخواهی.. خادمان در حال آماده کردن صحن برای اقامه نماز جماعت هستند… بوی عطر گلاب به مشام میرسد… خودت را برای نمازجماعت آماده میکنی…گوشه از صحن مینشینی… صدای موذن روحت را به پرواز در می آورد…نگاه ها را میخوانی… شادِ شاد…

بعد از نماز خودت را به سختی از لابه لای جمعیت آهسته آهسته به صحن انقلاب میرسانی … نگاهی به گنبد می اندازی… چشمهایت را میبندی… خاطراتت را ورق میزنی… صدای “لبیک یا حسین” در تمام حرم طنین انداز میشود… عطر حرم میپیچد…تکرار میکنی… لبیک یا حسین…. لبیک یا حسین… اشک شوق از چشمانت جاری میشود… پرچم سرخ گنبدش در باد میرقصد…

چشم هایت را باز میکنی…پرچم سبز گنبدش در باد میرقصد.. قصه تکرار میشود… اما اینبار میلاد ثار الله را در حرم امام هشتم جشن گرفته ای…

کبوتر دلت را روانه گنبدش میکنی… دست نیاز در بارگاهش بالا میبری و زیارت حرم جدش امام حسین علیه السلام را میخواهی…

-ناهید کارساز