تقسيم بندي افراد به چپ، راست، سنتي و مدرن، افسانه، غيرواقعي و مزخرف است
تقسيماتي كه خارجيها از مردم مي‌كنند، اغلب خلاف واقع و دروغ است. عدّه‌اي «راست»، عدّه‌اي «چپ»، عدّه‌اي «سنتي»، عدّه‌اي «مدرن»… اينها همه‌اش حرفهاي بي‌ربط و مزخرفي است كه خارجيها القا مي‌كنند. البته يك عدّه آدمهاي ساده هم در داخل، بدشان نمي‌آيد كه بگويند ما جزو فلان دسته هستيم! خيال مي‌كنند كه اين يك افتخار است. نه آقا! جزو ملت ايران باشيد. جزو توده‌ي انقلابي مردم باشيد. جزو اين جماعت و ملت دين‌باور باشيد. اسمهاي چپ و راست و قديم و جديد و امثال اينها، افسانه است. اينها واقعيت ندارد. به دليل اين‌كه هيچ كدام از اين گروههايي هم كه آنها ذكر مي‌كنند، هيچ تفكّر مدوّني ارائه نكرده‌اند. دسته بندي گروهها با ارائه تفكّرِ مدوّن امكان‌پذير مي‌شود. در شرايط فعلي، گروههاي موجود چه تفكّر مدوّني دارند كه ادّعا شود اين با آن، اين تفاوت را دارد! كه اين مدرن است، اين نمي‌دانم چپ است، اين راست است! اينها حرفهاي بي‌معني است. حرفهاي بي‌ربطي است كه خارجيها و تبليغات بيگانه، عنوان مي‌كنند.
بيانات در ديدار پرسنل و فرماندهان ارتش 28/1/75

سخت است برای ما که برخی رفتارها را ببینم از مردم خودمان در جایی غیر دیارمان چرا که انگار روح جمعی ما بروز می کند بی غل و غش و دل آدم گر می گیرد از  کردارمان؛ و اینها هم نمی دانم چرا جایی گفته نمی شود و یا کمتر بر گفته می آید. مردم ما یا به سبب جنگی است که «صدام عفلقی» بر ایشان روا داشت با عراقی ها خوش رفتار نیستند یا فکر می کنند مدینه رفته اند و هر غیر ایرانی عربی، سنی است؛ و هر سنی هم وهابی و هر وهابی دشمنی است برای یک شیعی که شنیده اند آنجا چه می کنند با پیروان علوی. شاید یکی باید باشد که بگوید ببیند اینجا مغازه ها چقدر راحت پول منقوش به سید یگانه دوران را از شما قبول می کنند؛ حتی بقالی های کوچک هم. اما همه اش این نیست. نگاههای اخم آلود و غرلندهای زیرلب ایرانیها که همین ها بودند که جوانان ما را کشتند را راحت می شود در حرم ها هم دنبال کرد، کافی است کمی دقیق باشی. نگاه که اینطور باشد راحت می شود آب معدنی سعودی را در نجف و کربلا هورت کشید و یا جین ترک و حتا لباس سوری را در بغداد پیدا کرد. هرچه باشد رییس جمهور حال و باحال-بس که شوخ طبع است- عراق رفیق صمیمی اسد پدر بوده و جوری باید جایی نشان دهد این مساله را؛ و همه اینها یعنی واردات اجناس ما که بیخ گوش عرب عراقی هستیم هم به جهت تمدنی و هم فرهنگی و لابد خیلی چیزهای دیگر، خیلی کمتر است از ترکهایی که خوب نقش بازی می کنند در بلبشوی منطقه.

حرفهایی می زنم. حتی کسی نیست به جوان زائر سید جوانان اهل بهشت بگوید که نمی شود پنج صف جلوتر از امام، اقتدای به جماعت کنی! کسی نیست. دیر رسیدم برای نماز و با اکراه می نشینم جایی که حس می کنم خبری از جمع و جماعت نیست. اذان که می گویند می بینم با صدای مکبر خم و راست می شود و حسابی هم مواظب است که عقب نیفتد. خیلی این پا و آن پا کردم که چه کنم و آخر دست صدایش می کنم که برادر اقتدای به که کردی؟ می گردد دنبال امام جماعت و وقتی پیدایش نمی کند عقب را نشانش می دهم که او کجا و ما کجاییم. خیلی راحت می گوید دلت پاک باشد و کفشهایش را بر می دارد و می رود و من می مانم و بهت و حیرتم. باید یکبار هم ماجرای حرم سیدنا ابالفضل را مرور کنم.

***

مگر در وصفت نگفته اند: «یا من الاجابه تحت قبتک»؟ و مگر من نخواندم آنجا: «و لا جعله الله آخر العهد منی لزیارتکم»؟ چرا خبری نیست؟ نکند باید دست به دامان کاشف کُرَب بشوم؟

راستی، حالا که فکر می کنم کم کم یادم می افتد که بس که غرق ضریحت بوده ام فراموش کردم سر راست کنم و تحت قبه ات را نظاره کنم…

میم .آقاسی

در حدیث است که خداوند ۴چیز را در ۴ چیز مخفی کرده است .

رضایت خود را در اعمال صالح ٬ پس همه ی اعمال صالح را انجام بده تا عملی را که رضایت الهی را در بر دارد انجام داده باشی .

سخط و غضب خود را در معاصی ٬ پس از همه ی معاصی پرهیز کن تا از عملی که موجب غضب الهی است مصون مانده باشی .

لیله القدر را در شب های سال ٬ پس همه ی شب ها را قدر بدان تا لیله القدر را هم درک کرده باشی .

اولیاء خودش را بین مردم ٬ پس به همه ی مردم احترام بگذار تا حرمت اولیاء خدا را نگاه داشته باشی !

پ.ن : دو خط آخر  ِ بالا  را خوب بخوانیم و عمل کنیم !

ح.الف