رای بهتر زندگی کردن راه‌های متعددی وجود دارد . شاید با خودمان بگوییم این روزها خوب زندگی کردن کمی سخت شده است اما با چند تغییر ساده در نوع زندگی می‌توان روزنه‌هایی هم برای بهتر زندگی کردن پیدا کرد.

در این نوشتار سعی داریم چند پیشنهاد ساده برای بهترشدن زندگی ارائه دهیم:

ـ به ظاهرمان اهمیت بدهیم

اگر می‌خواهیم زندگی بهتری داشته باشیم در گام اول باید به ظاهر و نوع پوشش خود اهمیت بدهیم، اگر به طرز لباس پوشیدن خود بی‌توجه باشیم، نه‌تنها به خودمان ظلم کرده‌ایم، بلکه احترام دیگران را نیز نگه نداشته‌ایم. بنابراین اگر تا به امروز به لباس پوشیدن و طرز راه رفتن خود بی‌اعتنا بوده‌ایم، بهتر است فکرمان را عوض کنیم و کاری انجام بدهیم. برای مثال، به دوخت، رنگ و جنس لباس خود توجه کنیم و تا آنجا که استطاعت مالی‌مان اجازه می‌دهد لباس نو بخریم، رنگ‌های شاد بپوشیم، لباس‌هایمان را اتو بزنیم و همیشه مرتب و منظم باشیم یا اگر خمیده راه می‌رویم، باید توجه داشته باشیم که از این پس راست راه برویم یا اگر خیلی چاق هستیم کمی خودمان را لاغر کنیم و…

ـ تصویر قشنگی از خود در ذهن بسازیم

ظاهر ما، یعنی شخصیتی که از ما در ذهن مردم منعکس می‌شود، نتیجه تصاویری است که از شخصیت خود در ذهن داریم و این تصاویر از سوی رفتار و گفتارمان به چشم دیگران می‌آید.
حالا این سؤال مطرح می‌شود که چگونه می‌توان تصاویر خوبی از خود در ذهنمان بسازیم؟ راهش این است که افکار خوب و مثبتی درباره خود داشته باشیم. برای مثال، به توانایی‌ها، استعدادها و کارهای نیکی که انجام داده‌ایم فکر کنیم، چنین تصور کنیم که شخصیت دوست‌داشتنی داریم و همیشه به دیگران کمک می‌کنیم. همه آدم‌ها نقاط ضعف دارند، اما بهتر است به جای فروماندن در ضعف‌های خود و گرفتار شدن در دام یأس و ناامیدی، بکوشیم تا بر ضعف‌هایمان غلبه کنیم و به دنبال راهکار باشیم و همچنین بکوشیم نقاط قوت خود را تقویت کنیم و با کشف توانایی‌ها و پرداختن به کارهای مثبتی که علاقه داریم، بیشترین لذت را از زندگی‌مان ببریم.
پس در افکار و گفتارمان از احساس تقصیر و سرزنش کردن خود اجتناب کنیم، چراکه به ما انرژی منفی می‌دهند و آرامش ما را از بین می‌برند. همیشه نسبت به خودمان مهربان و خوش‌بین باشیم و تصویر شاد، متبسم و سالمی از خود در ذهنمان مجسم کنیم.

- لحن سخن‌مان را بهتر کنیم

با مردم صمیمانه سخن بگویم. البته باید به این نکته توجه داشته باشیم که این صمیمیت را با لحن صدای خود نشان بدهیم و چنین لحنی وقتی به دست می‌آید که واقعاً مردم را دوست داشته باشیم وگرنه با تظاهر نمی‌شود لحنی شیرین و دلنشین داشت. همیشه سپاسگزار افرادی باشیم که برای ما زحماتی هرچند ناچیز کشیده‌اند و سعی کنیم کار مثبتی برایشان انجام دهیم. در غم و شادی دیگران شرکت کنیم؛ چراکه با این کار، انرژی‌های مثبت ما را احاطه می‌کنند و موقعیت‌های بهتری برایمان پیش خواهد آمد.

ـ اعتماد به نفس داشته باشیم
اعتماد به نفس برای داشتن زندگی بهتر لازم است، اما برخی از مردم از توانایی‌ها و استعدادهای خود غافل هستند. علت این غفلت آن است که به خودشان اعتماد ندارند. بنابراین اگر می‌خواهیم زندگی بهتری داشته باشیم، باید طالب فعالیت و کار باشیم، چراکه فعالیت و کار اعتماد به نفسمان را بالا می‌برد.
پس سعی کنیم در کاری تخصص پیدا کنیم و همیشه برای آینده خویش یک هدف داشته باشیم و بیندیشیم که چگونه می‌توانیم به آن هدف برسیم و همواره با افکار مثبت برای رسیدن به آن، تلاش کنیم. هرگز جمله غیرممکن است را باور نکنیم و اجازه ندهیم کسی قلب ما را با این جمله ناامید سازد، بلکه همیشه امیدوار باشیم. در هر شرایطی خونسردی خود را حفظ کنیم، چراکه افراد آرام، هم اعتماد به نفس بالایی دارند هم باعث دلگرمی اطرافیانشان می‌شوند.
پس تلاش کنیم با انرژی، شور و اشتیاق و دلسوزی و همدلی زندگی کرده و با افراد خانواده، دوستان و همکاران‌مان نیز ارتباط دوستانه‌ای برقرار کنیم.

ـ زیاد مطالعه کنیم

برای آن که ذهنی پویا داشته باشیم باید زیاد کتاب بخوانیم و به تفکر بپردازیم، زیرا با خواندن کتاب هم سطح علمی ما بالا می‌رود هم دیدمان نسبت به زندگی وسیع‌تر و بهتر می‌شود هم احساس می‌کنیم قدرتمندتر از قبل شده‌ایم.

ـ طرز فکرمان را عوض کنیم

برای بهتر زندگی کردن باید بر افکار مثبت تمرکز کنیم. اگر بدبین هستیم، خوش‌بین و دوستدار مردم شویم؛ اشتباهات آن‌ها را ببخشیم تا خودمان آرامش بیشتری داشته و فکرمان درگیر نباشد. افکار منفی را از ذهن‌مان دور کنیم در عوض انرژی خود را صرف امور مثبت کنیم. جای تلخ زبانی را به شیرین زبانی و نفرت را به دوستی و عشق بدهیم. همیشه درباره خود و دیگران مثبت فکر کنیم و کارهایشان را به خوبی تفسیر کنیم؛ به این ترتیب هم احساس آرامش می‌کنیم هم دیگران ما را دوست خواهند داشت و به ما احترام خواهند گذاشت. نگران آینده نباشیم، البته آینده‌نگری کار خوبی است، اما به شرطی که مانع احساس خوشبختی و سعادت فعلی ما نشود. بنابراین افکار مثبت را زیر بنای زندگی‌مان قرار بدهیم، هوشیار باشیم و همیشه لبخند بزنیم.

منبع: شفقنا زندگی

تا آغاز ماه مبارک رمضان زمان زیادی باقی نمانده است و باید کم کم خود را برای این ماه آماده کنیم. در این بخش قصد داریم برای آمادگی و بهره برداری هرچه بیشتر از ماه خوب خدا، با هم توصیه‌های بزرگان اخلاق را بخوانیم و ان‌شاءالله به آن عمل کتیم.

طبیب خود باشیم*

طبیب خودتان باشید. بهترین کسی که می‌تواند بیماری ما را تشخیص دهد خودمان هستیم. بیاورید روی کاغذ بنویسید «حسد». بنویسید «بخل». بنویسید «بدخواهی برای دیگران»؛ وقتی کسی به خیری می‌رسد ما ناراحت می‌شویم. بنویسید «تنبلی در کار». بنویسید «بی اعتنایی به وظایف». بنویسید «علاقه شدید به خود».
ماه رمضان فرصتی است که یکی یکی این بیماری‌ها را تا آن جایی که بشود بشناسیم و بعد آن‌ها را برطرف کنیم.

____________________________________________________________
*توصیه های اخلاقی رهبر معظم انقلاب برای رسیدن به خدا

کوچکترین و شاید مهم ترین عنصر تحقق اقتصاد مقاومتی خانه است. خانه ما می‌تواند به پایگاه حمایت از کارگران و کارآفرینان کشور تبدیل شود. چه طور؟ جواب این سؤال خیلی روشن است؛ با مصرف کالای داخلی.
کالای خارجی ممکن است کیفیت بالاتری داشته باشد یا بعضی اجناس خارجی هم با قیمت پایین‌تری عرضه شوند اما نکته مهم اینجاست؛ برکت را با کیفیت معاوضه نکنیم. مطمئناً برکت در خریدی است که موجب ارتقای اقتصاد مملکت اسلامیمان می‌شود.

اولین گام؛ اصلاح الگوی مصرف

اگر به لیست خرید یک ماه خود نگاهی بیندازیم متوجه می‌شویم همه کالاهایی که از فروشگاه به خانه انتقال داده‌ایم مورد نیاز ما نبوده است. مثلاً چقدر به خرید غذای آماده اختصاص داده‌ایم؟ یا اینکه میزان سود پرداخت شده به بانک بابت اقساط و یا خریدهای غیرضروری چه حجمی از مخارج ما را در بر گرفته است و در ازایی آن به چه کارهایی اصلاً نتوانسته‌ایم بپردازیم؟

برای جبران کافی است کالاهای غیرضروری را از لیست خریدمان حذف کنیم. مصرف کالاهای ضروری را هم به حداقل برسانیم. اسراف و ریخت و پاش بزرگ‌ترین دشمن یک اقتصاد در حال پیشرفت است. برای یک مهمانی چهار نفره به اندازه ده نفر غذا تهیه کردن مصداق اسراف است. چون غذای اضافه یا می‌ماند و دور ریخته می‌شود و یا مجبور می‌شویم غذای چند روز مانده را مصرف کنیم و به سلامت جسممان آسیب بزنیم.
پس به قول شاعر اندازه نگه دار که اندازه نکوست.

اولین فرمانده سپاه بود که ساخت سلاح و مهمات در کشور را پیشنهاد داد. یک نمونه توپ «۱۲۲ م م» را برای نمونه برداری و ساخت به کارخانه ماشین سازی اراک فرستاد. مسئول ماشین سازی گفته بود: نمی‌توانیم خیلی کار می‌برد.
گفته بود مهم نیست چقدر کار ببرد، باید خودمان بتوانیم بسازیم، حتماً باید منتظر غنایم دشمن باشیم؟ با سرسختی فرمانده آن توپ ساخته شد.
تازه کار ساخت آن توپ تمام شده بود که بلافاصله یک کاتیوشای ۱۲۲ را برای مسئول کارخانه فرستاد.

چند بار از او خواستم حقوقش را بیشتر کنم. گفتم پنج هزار تومان که چیزی نیست. هر بار شانه خالی کرد. در جلسه فرماندهان تیپ ۱۵ خرداد موضوع حقوق فرمانده را مطرح کردم. باور نکردند. فیش حقوقش را نشان دادم. گفتند افسرانی که در حال مأموریت باشند از این بیشتر می‌گیرند ایشان که فرمانده توپخانه هستند. بالاخره مجوز کتبی دادند که حقوق برادر شفیع زاده را بیشتر کنم.

چنان عصبانی شد که تعجب کردم. گفت تو راز مرا فاش کرده ای. چرا آن‌ها باید می‌فهمیدند من چقدر حقوق می‌گیرم. من عذاب وجدان دارم که آیا ما برای همین مقدار حقوق کار می‌کنم که بیشتر هم بگیرم.*

***
«حسن شفیع زاده» فرمانده شجاع توپخانه نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی هشتم اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۶ در منطقه عملیاتی کربلای ۱۰ در شمال غرب منطقه عمومی ماووت در حالی که رهسپار خط مقدم جبهه بود، خودروی وی مورد اصابت ترکش گلوله توپ دشمن قرار گرفت و به شهادت رسید. یادش گرامی باد.

_____________________________________________________________
*راوی: همرزم شهید

نجار پیری بود که می‌خواست بازنشسته شود. این تصمیم خود را به اطلاع کار فرما رساند و گفت می‌خواهد ساختن خانه را رها کند و از زندگی بی دغدغه در کنار همسر و خانواده‌اش لذت ببرد.
کار فرما از اینکه دید کارگر خوبش می‌خواهد کار را ترک کند، ناراحت شد. او از نجار ‌خواست به عنوان آخرین کار، تنها یک خانه دیگر بسازد.

نجار پیر قبول کرد، اما کاملاً مشخص بود دلش به این کار راضی نیست. او برای ساختن این خانه، از مصالح بسیار نا مرغوبی استفاده کرد و با بی‌حوصلگی، به ساختن خانه ادامه داد.
وقتی کار به پایان رسید، کارفرما برای دیدن خانه آمد. او کلید خانه را به نجار داد و گفت: این خانه متعلق به توست. این هدیه ای است از طرف من برای تو.
نجار یکه خورد. مایه تأسف بود! اگر می‌دانست خانه را برای خودش می‌سازد. حتماً کارش را بهتر از این انجام می‌داد …*

_________________________________________________________________________
*انْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِکُمْ وَ إِنْ أَسَأْتُمْ فَلَها
اگر نیکى کنید، به خودتان نیکى مى‏کنید و اگر بدى کنید باز هم به خود مى‏کنید سوره مبارکه اسراء/ آیه ۷