محتاج ِ آغوش ِ نگاه ِ تو ام !

*وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِي(سوره طه آیه ۴۱)

به قلم: گوشه نشین

بدانكه اين ماه و ماه شعبان و ماه رمضان در شرافت تمامند و روايت بسيار در فضيلت آنها واردشده بلكه ازحضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَاله روايت شده كه ماه رجب ماه بزرگ خداست وماهى در حرمت و فضيلت به آن نميرسد و قتال با كافران در اين ماه حرامست و رجب ماه خداست و شعبان ماه من است و ماه رمضان ماه امّت من است كسى كه يك روز از ماه رجب را روزه دارد مستوجب خشنودى بزرگ خدا گردد و غضب الهى از او دور گردد و درى از درهاى جهنّم بر روى او بسته گردد و از حضرت موسى بن جعفرعليه السلام منقول است كه هر كه يكروز از ماه رجب را روزه بدارد آتش جهنّم يكساله راه از او دور شود و هر كه سه روز از آنرا روزه دارد بهشت او را واجب گردد و ايضاً فرمود كه رجب نام نَهرى است در بهشت از شير سفيدتر و از عسل شيرين تر هر كه يكروز از رجب را روزه دارد البتّه از آن نهر بياشامد و از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَاله فرموده كه ماه رجب ماه استغفار اُمّت من است پس در اين ماه بسيار طلب آمرزش ‍ كنيد كه خدا آمرزنده و مهربان است و رجب را اَصَبّ مى گويند زيرا كه رحمت خدا در اين ماه بر اُمّت من بسيار ريخته مى شود پس بسيار بگوئيد اَسْتَغْفِرُ اللّهَ وَاَسْئَلُهُ التَّوْبَةَ، و ابن بابويه بسند معتبر از سالم روايت كرده است كه گفت رفتم بخدمت حضرت صادق عليه السلام در اواخر ماه رجب كه چند روز از آن مانده بود چون نظر مبارك آن حضرت بر من افتاد فرمود كه آيا روزه گرفته اى در اين ماه گفتم نه والله اى فرزند رسول خدا فرمود كه آنقدر ثواب از تو فوت شده است كه قدر آنرا بغير خدا كسى نمى داند بدرستيكه اين ماهيست كه خدا آنرا بر ماههاى ديگر فضيلت داده و حُرمت آنرا عظيم نموده و براى روزه داشتن آن گرامى داشتن را بر خود واجب گردانيده پس گفتم يَابْنَ رَسُولِ اللّهِ اگر در باقيمانده اينماه روزه بدارم آيا ببعضى از ثواب روزه داران آن فايز مى گردم فرمود اى سالم هر كه يكروز از آخر اين ماه روزه بدارد خدا او را ايمن گرداند از شدّت سَكَراتِ مرگ و از هَوْل بعد از مرگ و از عذاب قبر و هر كه دو روز از آخر اين ماه روز دارد بر صراط بآسانى بگذرد و هر كه سه روز از آخر اين ماه را روزه دارد ايمن گردد از ترس بزرگ روز قيامت و از شدّتها و هَوْلهاى آنروز و بَرات بيزارى از آتش ‍ جهنّم به او عطا كنند و بدانكه از براى روزه ماه رجب فضيلت بسيار وارد شده است و روايت شده كه اگر شخص ‍ قادر بر آن نباشد هر روز صد مرتبه اين تسبيحات را بخواندتا ثواب روزه آن را دريابد:

سُبْحانَ الاِْلهِ الْجَليلِ سُبْحانَ مَنْ لا يَنْبَغِى التَّسْبيحُ اِلاّ
منزه است خداى بزرگ منزه است آنكه تنزيه و تسبيح جز براى او شايسته نيست

لَهُ سُبْحانَ الاْعَزِّ الاْكْرَمِ سُبْحانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّ وَهُوَ لَهُ اَهْلٌ
منزه است خداى برتر و كريمتر منزه است آنكه لباس عزت در بردارد و شايسته آن است

التماس دعا

چكيده

اين تحقيق با موضوع شكر از ديدگاه قرآن و سنت درصدد ارائه شناختي از مقوله شكر در آيات و روايات است .

شكر در حقيقت شناختن نعمت و منعم و آن را از او دانستن و به آن شاد و خرّم بودن و به مقتضاي آن شادي عمل كردن ، به اين معني كه خير منعم را در دل گرفتن و حمد او را كردن و نعمت را به مصرفي كه او راضي باشد رسانيدن .

 اهمیت این موضوع از آنجایی است که هر كَس شكر خدا را به جا آورد خير دنيا و آخرت و فراواني نعمت به او مي‌رسد و درهاي بهشت بر او گسترده است و در مقابل انساني كه ناسپاس باشد و كفران نعمت كند ، دچار غرور و تكبر ، خودپسندي ، حرص و آز مي‌گردد و از رحمت خداوند هم به دور مي‌باشد و فرجام بدي دارد و بهشت بر او حرام مي‌گردد . نه از شكر و نه از كفر بندگان ابداً به دستگاه عظمت الهي ضرري نخواهد رسيد . زيرا خداوند غني و بي‌نياز است . اين ما هستيم كه براي رسيدن به قرب الهي و جلب رضايت پروردگار بايد در مسير الهي گام برداريم . به اميد اينكه خداوند متعال ما را در راه رسيدن به اين امور ياري فرمايد .

در اين تحقيق ماهيت ، حقيقت ، فضيلت شكر و اقسام و انواع نعمت مورد بررسي قرار گرفته تا هدف اين تحقيق كه بزرگترين هدف انسان يعني رسيدن به قرب الهي است محقق شود .

روش تحقيق توصيفي و روش جمع آوري مطالب كتابخانه‌اي است .

نتيجه اين كه در همه مراحل زندگي بايد از خداوند كمك بخواهيم ، كه خداوندا ما را قدردان نعمات خود و از شكرگزاران واقعي درگاهت قرار بده ؛ از خداوند قلب متوجه و زبان متذكر و عمل با جوارح را بخواهيم تا شايد توفيق اين را بيابيم كه از شكرگزاران قرار بگيريم .

كليد واژه ‌ها : شكر ـ شاكر ـ شكور ـ نعمت ـ منعم ـ كفر .

نفیسه کیوان

یکى از شاخه‏هاى بزرگ علوم اسلام «علم اصول» است که با بهره‏گیرى از آن احکام شرعى را از ادله شرعیه استخراج مى‏کنند. از این رو، اجتهاد متوقف بر آن است و مجتهد براى استنباط احکام شرعى به آن نیاز مبرم دارد و ملکه اجتهاد براى او حاصل نمى‏شود، مگر اینکه به تمامى بحث‏هاى آن آشنایى کامل داشته باشد.
تمامى دانشمندان شیعى بر این باورند که امام باقر(ع)، نخستین کسى بود که این علم را تأسیس کرد و قواعد آن را به وجود آورد و بدین وسیله دروازه اجتهاد را به روى دانشمندان اسلامى گشود.(1)
قواعدى را که امام تأسیس کرد به این نام‏ها در بین اصولیین شهرت یافت.
استصحاب، قاعده تجاوز، قاعده فراغ، قاعده نفى ضرر، علاج تعارض بین اخبار و…
تمامى این قواعد به همراه اخبارى که از امام در مورد آنها وارد شده است، در کتاب‏هاى اصولى موجود است. به گونه‏اى که هر یک از این روایات، درون مایه تأسیس قاعده‏اى بزرگ در اصول فقه قرار گرفت(2) و آن را مبناى قواعد اصولى قرار دادند.(3)

کره ی زمین را از توی اتاق شان آورد و گرفت جلوی صورتم و گفت: مامان ببینید عربستان چه قدر به یمن نزدیکه!!!

گفتم: خب! برای چی؟

گفت: خب الان عربستان بهش حمله کرده دیگه! خیلی بهش نزدیکه! بیچاره یمن!

کمی کُره را توی دستش حرکت داد و براندازش کرد، بعد با تعجب گفت: ماماااااان به ایران هم نزدیکه ها!

نگاهش کردم و با هم خندیدیم و من فکر کردم این وروجک کلاس اولی چه دغدغه هایی دارد!

خدایا کی می آید آن روز که هیچ کودکی معنای کلمه ی جنگ را نداند!

اللهم عجل لولیک الفرج

به قلم: زینب سادات