قالَ(علیه السلام): إنَّ مَنْ خَوَفَّكَ حَتّى تَبْلُغَ الاْمْنَ، خَیْرٌ مِمَّنْ یُؤْمِنْكَ حَتّى تَلْتَقِى الْخَوْفَ.(26) امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمودند: همانا كسى تو را ـ در برابر عیب‌ها و كمبودها ـ هشدار دهد تا آگاه و بیدار شوى، بهتر است از آن كسى كه فقط تو را تعریف و تمجید كند تا بر عیب‌هایت افزوده گردد.

قالَ(علیه السلام): یَابْنَ آدَم! لَمْ تَزَلْ فى هَدْمِ عُمْرِكَ مُنْذُ سَقَطْتَ مِنْ بَطْنِ اُمِّكَ، فَخُذْ مِمّا فى یَدَیْكَ لِما بَیْنَ یَدَیْكَ، فَإنَّ الْمُؤْمِنَ بَتَزَوَّدُ وَ الْكافِرُ یَتَمَتَّعُ.(25) امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمودند: اى فرزند آدم از موقعى كه به دنیا آمده‌اى، در حال گذراندن عمرت هستى، پس از آنچه دارى براى آینده‌ات (قبر و قیامت) ذخیره نما، همانا كه مؤمن در حال تهیّه زاد و توشه می‌باشد; ولیكن كافر در فكر لذّت و آسایش است.

قالَ(علیه السلام): اَلْخَیْرُ الَذّى لا شَرَّفیهِ: ألشُّكْرُ مَعَ النِّعْمَةِ، وَ الصّبْرُ عَلَى النّازِلَةِ.(24) امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمودند: آن خوبى كه شرّ و آفتى در آن نباشد شكر در مقابل نعمت‌ها و صبر و شكیبائى در برابر سختى‌ها است.

قالَ(علیه السلام): ما تَشاوَرَ قَوْمٌ إلاّ هُدُوا إلى رُشْدِهِمْ.(23) امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمودند: هیچ گروهى در كارهاى ـ اجتماعى، سیاسى، اقتصادى، فرهنگى و … ـ با یكدیگر مشورت نكرده‌اند مگر آن كه به رشد فكرى و عملى و … رسیده‌اند.

قالَ(علیه السلام):السِّیاسَةُ أنْ تَرْعى حُقُوقَ اللهِ، وَ حُقُوقَ الاْحْیاءِ، وَ حُقُوقَ الاْمْواتِ.(22) امام حسن مجتبی (علیه السلام) فرمودند: مفهوم و معناى ـ سیاست آن است كه حقوق خداوند و حقوق موجودات زنده و حقوق مردگان را رعایت كنى.