عَنِ الصّادِقُ عليه السلام : …وَاللّه ِ عَبادَتُكُمْ فِى السِّرِّمَعَ اِمامِكُمُ الْمُسْتَتَرِ فى دَوْلَةِ الْباطِلِ وَ حالَ الْهُدْنَةِ، اَفْضَلُ مِمَّن يَعْبُدُاللّه َ عَزَّوَجَلَّ فى ظُهُورِ الْحَقِّ مَعَ الاِمامِ الظّاهِرِ فى دَوْلَةِ الْحَقِّ. حديث از امام صادق عليه السلام نقل شده است كه فرمود: به خدا قسم عبادت پنهانى شما در زمان غيبت در حكومت باطل از عبادت كسى كه خدا را در زمان امام حاضر و دولت حقّ عبادت مى كند برتر است.

عَنِ الاِمامِ الْعَسْكَرى عليه السلام لاِبْنِ بابِويْهِ: …وَ عَلَيْكَ بِالصَّبْرِ وَ اِنْتِظارِ الْفَرَجِ، فَاِنَّ النَّبِىَّ صلي الله عليه و آله قالَ: اَفْضَلُ اَعْمالِ اُمَّتى اِنْتِظارُ الْفَرَجِ. حديث امام عسگرى عليه السلام به ابن بابويه فرمود: …بر تو باد به صـبر و انتـظار فـرج، چون پيامبر گرامى صلي الله عليه و آله فرمود: برترين اعمال امّتم انتظار فرج است.

قالَ سَيِّدُ الْعابِدينَ عليه السلام: مَنْ ثَبَتَ عَلى وِلايَتِنا فى غَيْبَةِ قائِمِنا اَعْطاهُ اللّه ُ اَجْرَ اَلْفِ شَهيدٍ مِثْلَ شُهَداء بَدْرٍ وَ اُحُدٍ. حديث امام زين العابدين عليه السلام فرمود: كسى كه در زمان غيبت قائم ما بر ولايت ما استوار باشد، خداوند پاداش هزار شهيد از شهداى جنگ بدر و احد را به او خواهد داد.

قالَ اَبُو عَبْدِاللّه ِ عليه السلام: اَلْمُنْتَظِرُ لِلثّانى عَشَرَ كَالشّاهِرِ سَيْفَهُ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللّه ِ صلي الله عليه و آله يَذُبُّ عَنْهُ. حديث امام صادق عليه السلام فرمود: كسى كه در انتظار امام دوازدهم عليه السلاماست، همانند كسى است كه در ركاب رسول خدا صلي الله عليه و آله شمشيرش را برهنه كرده و از او دفاع مى كند.

قالَ رَسُولُ اللّه ِ صلي الله عليه و آله : سَيَأْتى قَومٌ مَنْ بَعْدِ كُمُ الرَّجُلُ الْواحِدُ مِنْهُمْ، لَهُ اَجْرُ خَمْسينَ مِنْكُمْ، قالُوا: يا رَسُولَ اللّه ِ نَحْنُ كُنّا مَعَكَ بِبَدْرٍ وَ اُحُدٍ وَ حُنَيْنٍ، وَ نَزَلَ فينَا الْقُرْانُ، فَقالَ صلي الله عليه و آله: اِنَّكُمْ لَوْ تَحَمَّلُوا لِما حُمِّلُوا لَمْ تَصْبِرُوا صَبْرَهُمْ. حديث رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود: به زودى بعد از شما گروهى مى آيند كه پاداش يك نفر از آنها به اندازه پاداش پنجاه نفر از شماست. آنها گفتند: اى رسول خدا، ما در جنگ بدر و احد و حنين با تو بوديم و درباره ما قرآن نازل شد. رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود: آنچه را آنها به دوش گرفتند، اگر بر دوش شما مى نهادند، مثل آنها صبر و استقامت نمى كرديد.